Ο Παπαπασχάλης Τσιάγκας γεννήθηκε στο Λειβαδοχώρι Σερρών όπου και υπηρέτησε ως ιερέας, και ήταν οπλαρχηγός του Μακεδονικού Αγώνος με το ψευδώνυμο Καπετάν Ανδρούτσος.
Το 1905 ήλθε στα Σέρρες ως ιερέας στον ναό του Αγίου Παντελεήμονος. Στις 4 Οκτωβρίου 1906 οι Βούλγαροι σκότωσαν τον πατέρα του, τραυμάτισαν σοβαρά την μητέρα του και έκαψαν το σπίτι του.
Ο Παπαπασχάλης αμέσως οργάνωσε ένοπλη ομάδα και άρχισε την δράση του κατά των Βουλγάρων κομιτατζήδων, δυστυχώς όμως η δράση του είχε σύντομο και τραγικό τέλος γιατί στις 24 Φεβρουαρίου 1907 προδόθηκε στους Τούρκους που περικύκλωσαν την ομάδα του στη Νικόκλεια και ζήτησαν την παράδοσή του. Ο Παπαπασχάλης όμως αρνείται να παραδοθεί και αν και τραυματισμένος σοβαρά μάχεται ως την τελευταία του σφαίρα, διευκολύνοντας τους εναπομείναντες αντάρτες της ομάδας του να διαφύγουν με ασφάλεια.
Οι Τούρκοι συλλαμβάνουν τον Παπαπασχάλη και τον κατακρεούργησαν, του έβγαλαν τα μάτια, του ξερίζωσαν τα γένια και τελικά τον πέταξαν σε ένα λάκκο για να τον φάνε τα σκυλιά. Είναι ο πρώτος Ορθόδοξος ιερέας εθνομάρτυς που έπεσε ως αρχηγός ανταρτικής ομάδας στον Μακεδονικό Αγώνα.
Η προτομή του βρίσκεται σήμερα στον συνοικισμό Καλκάνι στην πόλη των Σερρών.
