Συστηματική σεξουαλική βία και παρενόχληση καταγγέλλονται από Παλαιστίνιους στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, με φερόμενους δράστες Ισραηλινούς στρατιώτες και εποίκους, σε μία κατάσταση σύμφωνα με μαρτυρίες και εκθέσεις, η οποία συνδέεται με την εκτόπιση των τοπικών πληθυσμών των παλαιστινίων.
Η 29χρονη Κουσάι Αμπού αλ-Καμπάς εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές σωματικές και ψυχολογικές συνέπειες από σεξουαλική επίθεση, η οποία, όπως καταγγέλλει, διαπράχθηκε από ομάδα εποίκων που εισέβαλαν στην κοινότητα Βεδουίνων όπου ζει, στην Κοιλάδα του Ιορδάνη, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη.
Στις 13 Μαρτίου, κατά τη διάρκεια της νύχτας, περισσότεροι από 70 έποικοι επιτέθηκαν στον οικισμό Khirbet Hamsa al-Fawqa.
Σύμφωνα με την ίδια, οι δράστες χωρίστηκαν σε ομάδες και επιτέθηκαν σε παλαιστινιακές σκηνές. Πέντε εξ αυτών εισέβαλαν στη σκηνή όπου κοιμόταν και την ξυλοκόπησαν άγρια με γροθιές και ξύλα, ενώ επιτέθηκαν και σε δύο ξένες ακτιβίστριες που βρίσκονταν στον ίδιο χώρο.
«Στη συνέχεια, μου έβγαλαν βίαια το παντελόνι, μου έδεσαν τα χέρια και τα πόδια και χρησιμοποίησαν τη ζώνη μου για να δέσουν το σώμα μου, πριν μου αφαιρέσουν και τα εσώρουχα», ανέφερε. Όπως περιέγραψε, οι επιτιθέμενοι την χτύπησαν στα γεννητικά όργανα, έδεσαν τα άκρα και την περιοχή αυτή με πλαστικούς ιμάντες και την ταπείνωσαν, απειλώντας την ότι θα επαναλάβουν την επίθεση αν δεν εγκαταλείψει την περιοχή.
Η επίθεση διήρκεσε περίπου 45 λεπτά και, σύμφωνα με μαρτυρίες, πολλοί κάτοικοι-μεταξύ αυτών και παιδιά-ξυλοκοπήθηκαν και δέχθηκαν απειλές θανάτου. Παράλληλα, οι έποικοι φέρονται να έκλεψαν εκατοντάδες ζώα.
Στο τέλος της επίθεσης, η Κουσάι καταγγέλλει ότι σύρθηκε στο έδαφος χωρίς ρούχα και ξυλοκοπήθηκε εκ νέου σε όλο της το σώμα, με αποτέλεσμα σοβαρό τραυματισμό, μεταξύ άλλων και στο μάτι.
«Οι ψυχολογικές επιπτώσεις της σεξουαλικής επίθεσης ξεπέρασαν κατά πολύ τις σωματικές», δήλωσε. «Ένιωθα έντονο θυμό, ευερεθιστότητα και απομονώθηκα, γεμάτη άγχος».
Αναγκαστικός εκτοπισμός
Η σεξουαλική βία και η στοχευμένη παρενόχληση, σύμφωνα με παρατηρητές, καταγράφουν αυξητική τάση στη Δυτική Όχθη. Πηγές αναφέρουν ότι δεν πρόκειται πλέον για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά για πρακτικές που λειτουργούν ως μέσο πίεσης προς τους Παλαιστινίους, ώστε να εγκαταλείψουν τις εστίες τους.
Στις 20 Απριλίου, η Κοινοπραξία Προστασίας της Δυτικής Όχθης, με επικεφαλής το Νορβηγικό Συμβούλιο Προσφύγων και χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, δημοσίευσε έκθεση με τίτλο «Σεξουαλική βία και βίαιη μεταφορά στη Δυτική Όχθη», καταγράφοντας περιστατικά σχετιζόμενα με τη σύγκρουση σε διάστημα σχεδόν τριών ετών.
Η έκθεση περιλαμβάνει καταγγελίες για εξαναγκαστική γύμνια, εξευτελιστικούς σωματικούς ελέγχους, απειλές βιασμού και σεξουαλική παρενόχληση. Πάνω από το 70% των εκτοπισμένων οικογενειών που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσαν ότι οι απειλές κατά γυναικών και παιδιών, ιδίως σεξουαλικής φύσης, αποτέλεσαν καθοριστικό παράγοντα για την αποχώρησή τους.
Ωστόσο, η πραγματική έκταση του φαινομένου ενδέχεται να είναι μεγαλύτερη, λόγω δυσκολιών στην τεκμηρίωση, αλλά και εξαιτίας του φόβου και του κοινωνικού στιγματισμού που συνοδεύουν τέτοιες καταγγελίες.
Εξευτελιστικοί έλεγχοι
Η 60χρονη Αμπίρ αλ-Σαμπάγ ήταν μεταξύ των γυναικών που έλαβαν άδεια να εισέλθουν για λίγες ώρες στον καταυλισμό προσφύγων της Τζενίν, στις 13 Απριλίου, προκειμένου να ελέγξουν τα σπίτια τους. Όπως καταγγέλλει, δεν είχε ενημερωθεί ότι θα υποβαλλόταν σε εξονυχιστικό σωματικό έλεγχο.
Σύμφωνα με την ίδια, οι στρατιώτες τις οδήγησαν σε οικία που είχαν καταλάβει και εκεί γυναίκες στρατιώτες προχώρησαν σε εξευτελιστικές έρευνες.
«Δεν γνωρίζαμε ότι θα μας έψαχναν. Αν το ήξερα, δεν θα είχα πάει», ανέφερε. «Μου ζήτησαν να σηκώσω το φόρεμά μου, στη συνέχεια να το αφαιρέσω και τελικά να βγάλω όλα μου τα ρούχα. Όταν δίστασα, άρχισαν να φωνάζουν».
Η ίδια περιγράφει ότι ξέσπασε σε κλάματα, δηλώνοντας πως ένιωσε βαθιά ταπείνωση. «Ίσως είναι το χειρότερο που μου έχει συμβεί», είπε.
Οι επιπτώσεις της σεξουαλικής βίας είναι ιδιαίτερα βαριές για γυναίκες και κορίτσια. Σύμφωνα με την έκθεση, πολλές ανήλικες εγκαταλείπουν το σχολείο και γυναίκες σταματούν να εργάζονται, προκειμένου να αποφύγουν πιθανούς ελέγχους ή επιθέσεις.
Ο συντονιστής της οργάνωσης «Νεολαία Ενάντια στους Οικισμούς» στη Χεβρώνα, Ίσσα Άμρο, δήλωσε ότι η σεξουαλική παρενόχληση χρησιμοποιείται ως μέσο πίεσης στις περιοχές έντασης.
Όπως ανέφερε, πριν από τον Οκτώβριο του 2023 τέτοια περιστατικά θεωρούνταν μεμονωμένα, ωστόσο πλέον εμφανίζονται συστηματικά, ιδιαίτερα στην Παλιά Πόλη της Χεβρώνας. Πολλές οικογένειες έχουν εγκαταλείψει τις κατοικίες τους, ενώ γυναίκες αποφεύγουν να διέρχονται από σημεία ελέγχου.
«Οι στρατιώτες αναγκάζουν γυναίκες να γδύνονται μπροστά τους, προβαίνουν σε άσεμνες ερωτήσεις και αγγίζουν ευαίσθητες περιοχές», σημείωσε.
Παρόμοιες καταγγελίες περιλαμβάνονται και σε έκθεση της ισραηλινής οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων B’Tselem, η οποία δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο του 2024 και καταγράφει περιστατικά ταπείνωσης, κακοποίησης και αυθαίρετης κράτησης.
Καταγγελίες και σε φυλακές
Καταγγελίες για σεξουαλική βία έχουν διατυπωθεί και για ισραηλινά κέντρα κράτησης. Έκθεση της Human Rights Watch, που δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο του 2024, καταγράφει μαρτυρίες κρατουμένων για βασανιστήρια, συμπεριλαμβανομένων βιασμών και σεξουαλικών επιθέσεων.
Μεταξύ αυτών, ξεχωρίζει υπόθεση κακοποίησης Παλαιστίνιου κρατούμενου στις φυλακές Sde Teiman, για την οποία αρχικά απαγγέλθηκαν κατηγορίες σε πέντε στρατιώτες, οι οποίες ωστόσο αποσύρθηκαν τον Μάρτιο.
Ο δημοσιογράφος Σάμι αλ-Σάι από το Τουλκαρέμ κατήγγειλε ότι βιάστηκε με μεταλλικό αντικείμενο κατά τη διάρκεια της κράτησής του, η οποία διήρκεσε από τον Φεβρουάριο του 2024 έως τον Ιούνιο του 2025.
Όπως υποστήριξε, υπέστη επανειλημμένους ξυλοδαρμούς και δεν του παρασχέθηκε ιατρική φροντίδα, παρά τη σοβαρή αιμορραγία που παρουσίασε.
«Αιμορραγούσα για δύο εβδομάδες και δεν με άφηναν να δω γιατρό. Ακόμη υποφέρω από πόνους και οι ψυχολογικές συνέπειες παραμένουν», δήλωσε.
Το Ισραήλ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι τέτοιες καταγγελίες αφορούν μεμονωμένα περιστατικά και δεν αποτελούν μέρος συστηματικής πολιτικής.
με πληροφορίες από: Al Jazeera
