Δέκα χρόνια στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας και επτά χρόνια διακυβέρνησης, αρκούν για να κριθεί πλήρως ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Όχι από επικοινωνιακά αφηγήματα και πανηγυρικές ομιλίες, αλλά από τη φτωχοποίηση, τη δυστυχία και την ανέχεια που βιώνει καθημερινά η ελληνική κοινωνία.
Ο κ. Μητσοτάκης υποσχέθηκε μείωση του ΦΠΑ, μείωση του ΕΝΦΙΑ, οικονομική ανάσα των νοικοκυριών, αξιοπρεπείς μισθούς και αξιοπρεπή διαβίωση. Παρέδωσε όμως ακρίβεια, ενεργειακή φτώχεια και μια κοινωνία στα όρια της αντοχής της. Μέσα στις πολλές ψέυτικες υποσχέσεις του, ήταν και η στήριξη της ελληνικής αγροτικής παραγωγής, αλλά οι αγρότες σήμερα παλεύουν μόνοι τους με το αυξημένο κόστος παραγωγής και την πλήρη απουσία κρατικής μέριμνας.
Στο ίδιο μοτίβο εντάσσονται και τα αμέτρητα σκάνδαλα όπως αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου πολλά στελέχη και Υπουργοί της παράταξης του Κυριάκου Μητσοτάκη φέρονται να έχουν αποκομίσει παράνομα οικονομικά οφέλη από τις αγροτικές επιδοτήσεις. Αντί για πλήρη διερεύνηση και απόδοση ευθυνών, καταγράφεται μια συντονισμένη προσπάθεια συγκάλυψης (όπως και στα Τέμπη), ώστε να προστατευθούν πρόσωπα του στενού πολιτικού του περιβάλλοντος. Τα χρήματα των Ελλήνων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι λάφυρο κομματικών μηχανισμών.
Μίλησε για κράτος δικαίου και διαφάνεια, όμως η τραγωδία των Τεμπών βαραίνει την πρωθυπουργία του με σοβαρά και αναπάντητα ερωτήματα, τα οποία επιχειρεί να κλείσει χωρίς ουσιαστική λογοδοσία. Αντί να ασχοληθεί με την ασφάλεια της χώρας και τη ευημερία των πολιτών, επέλεξε να επενδύσει σε ιδεολογικά νομοσχέδια, όπως αυτό της τεκνοθεσίας από ομοφυλόφιλα ζευγάρια, αδιαφορώντας για τις κοινωνικές αντιδράσεις.
Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν θυμίζει πλέον δεξιό κόμμα, αλλά ένα νέο υβριδικό ΠΑΣΟΚ, πλήρως ενσωματωμένο στο παλιό σύστημα εξουσίας.
Το πιο σκοτεινό κεφάλαιο της δεκαετούς του πορείας και η μεγάλη ντροπή για την Δημοκρατία είναι η πολιτικά στοχευμένη και παράνομη δίωξη των ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ, η βίαιη διάλυση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, η αφαίρεση εδρών και η λειτουργία μιας Βουλής με 297 βουλευτές. Όταν ένας πρωθυπουργός αλλοιώνει τη λαϊκή εντολή και εξοντώνει πολιτικούς αντιπάλους, δεν υπηρετεί τη Δημοκρατία, τη φοβάται και δεν τη σέβεται. Κοινώς, είναι ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ.
