γράφει ο Γιώργος Α. Λεονταρίτης
Συγγραφέας Αρθρογράφος «Ελεύθερη Ώρα»
Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι η ιστορική συνάντηση τού Κυπρίου Προέδρου κ. Χριστοδουλίδη, με τον Πρόεδρο τής Γαλλίας, Εμ. Μακρόν και τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην Μεγαλόνησο, είχε μεγάλη εθνική σημασία. Όπως επίσης, έχουν σημασία οι δεσμεύσεις για στρατιωτική παρουσία στην περιοχή, από Ελλάδα και Γαλλία.
Για να είμαστε δίκαιοι, η εκεί παρουσία τού Έλληνα Πρωθυπουργού, τον ανέβασε λίγο στις συνειδήσεις των Ελλήνων ψηφοφόρων, από το τέλμα που έχει βυθιστεί με την αποτυχημένη εσωτερική του πολιτική. Όμως, τώρα το θέμα μας, εστιάζεται στην Κύπρο, με τις απειλές που δέχεται, εξ αιτίας των πολεμικών εξελίξεων στην Μέση Ανατολή.
Πράγματι, σε μία ιστορική στιγμή για τον Ελληνισμό, ο Μητσοτάκης, μαζί με τον Κύπριο Πρόεδρο κ. Χριστοδουλίδη, επισκέφθηκαν τις ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που έχουν σταλεί στην Κύπρο, και βρέθηκαν στις φρεγάτες «Κίμων» και «Ψαρά», όπως και στην βάση των F-16. Αξίζει έπαινος στον Γάλλο Πρόεδρο Μακρόν, που εδήλωσε με σαφήνεια, πως «όταν επιτίθεται κάποιος στην Κύπρο, επιτίθεται στην Ευρώπη…».
Και επιτέλους διαβεβαίωσε ο Κυρ. Μητσοτάκης, ότι: «Η Κυπριακή Δημοκρατία, δεν είναι, και δεν θα μείνει ποτέ μόνη…». Τα λέμε αυτά, διότι ας μη νομίζουν αφελώς πολλοί, ότι γενικά η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι τόσο ξεκάθαρη στο θέμα τής ακεραιότητας τής Κυπριακής Δημοκρατίας. Και ο Κυριάκος που προέβη στην δεσμευτική του δήλωση για την ασφάλεια τής Μεγαλονήσου, πρέπει πρωτίστως ο ίδιος να συνειδητοποιήσει, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, την οποία συνεχώς εκθειάζει, δεν είναι τόσο αξιόπιστη για τις προθέσεις της.
Δεν είδαμε, π.χ. την μαντάμ Ούρσουλα φον ντερ Λάϊεν, που συνεχώς κόπτεται για την Ουκρανία, να κάνει μία επίσκεψη – «αστραπή» στην Λευκωσία, όπως έκανε στο Κίεβο, για να εκφράσει την αλληλεγγύη της. Σιωπηλή μένει και η άλλη μαντάμ, η Ευρωπαία ΥΠΕΞ Κάγια Κάλλας, που ονειρεύεται να διαλύσει την Ρωσία. Είναι κι άλλοι «φίλοι» μας μέσα στην ευρωπαϊκή σύναξη, που αδιαφορούν για το αν δέχεται απειλές η Κύπρος. Με λίγα λόγια, μόνο ο Μακρόν προσπαθεί να περισώσει ό,τι έχει απομείνει από την αξιοπιστία τής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά έχουμε και την Αμερική.
Κουβέντα δεν γίνεται για τα όσα έφερε στο φως η εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ», σχετικά με τον ρόλο τού Αμερικανού προεδρικού απεσταλμένου Ρίτσαρντ Γκρενέλλ. Κι αυτός ο απεσταλμένος, διαδραματίζει σκοτεινό ρόλο, για τον διαμοιρασμό τού Αιγαίου. Ο «δραστήριος» κ. Γκρενέλλ, λένε, ότι έχει συζητήσει τον διαμοιρασμό αυτόν, τόσο με τον Αμερικανό πρεσβευτή στην Άγκυρα Τομ Μπαράκ, όσο και με την εδώ πρέσβειρα Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, αλλά και με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.
Θέλουν δηλαδή οι Αμερικανοί, να μας ρίξουν στο θέμα τού Αιγαίου, για να καλοπιάσουν τους Τούρκους! Αυτό σημαίνει, απομάκρυνση από την διαδικασία τού Διεθνούς Δικαστηρίου τής Χάγης. Έτσι, ο Τραμπ, έχει όλα τα ενδεχόμενα «λύσεως», ανοιχτά. Πολιτική «σαλάτα» φαίνεται ότι επιθυμεί ο Αμερικανός Πρόεδρος, στα πλαίσια μιάς συνολικής διευθέτησης στην Μέση Ανατολή, με την Τουρκία να αναλαμβάνει κεντρικό ρόλο. Τόσο η κυβέρνηση τού Κυριάκου, όσο και τα κόμματα τής Αντιπολίτευσης, οφείλουν να καταλάβουν, ότι έχει παρεξηγηθεί η προσήλωση τής χώρας μας στις «αρχές» και στις «αξίες» της Δύσης και των σχηματισμών της. Η πολιτική τής Ουάσιγκτον, του ΝΑΤΟ και των μεγαλυτέρων δυνάμεων τής Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφήνει συχνά ακάλυπτη την Ελλάδα στην υπεράσπιση των εθνικών της δικαίων και συμφερόντων.
Αμερική, ΝΑΤΟ και κάποιες χώρες τής Ευρωπαϊκής Ένωσης, βλέπουν με το δικό τους τρόπο το διεθνές γεωπολιτικό τοπίο, και βάζουν μπροστά τις δικές τους επιδιώξεις και τα συμφέροντα, που δεν ταυτίζονται με τα δικά μας. Ουσιαστικά, υπονομεύουν την Ελλάδα και την Κύπρο, προκειμένου να υποχωρούμε στις τουρκικές απαιτήσεις. Οι «σύμμαχοι» και οι «εταίροι» κάνουν ότι δεν βλέπουν πως στην Κύπρο υπάρχουν κατεχόμενα εδάφη, από παράνομη τουρκική εισβολή. Ο Ερντογάν ενοχλημένος από την αποστολή των F-16 και των φρεγατών, έστειλε τουρκικά F-16 στο αεροδρόμιο Τύμπου, για αεροπορική κάλυψη των κατεχομένων.
Ο στρατηγός Λάζαρος Καμπουρίδης, έγραφε σε άρθρο του, ότι η Τουρκία φοβάται μήπως η Αμερική επενδύει σε έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ελλάδα και στην Κυπριακή Δημοκρατία. Πάντως, η αποστολή των τουρκικών αεροσκαφών δεν παύει να αποτελεί ακόμα μία πρόκληση, αφού ο σουλτάνος συμπεριφέρεται σαν τα κατεχόμενα, να αποτελούν τουρκικό έδαφος. Κυρίως όμως το ΝΑΤΟ, κάνει ότι δεν βλέπει τίποτε απ’ όλα αυτά, επειδή το ενδιαφέρει μόνο η συνοχή και η σταθερότητα τής Ατλαντικής συμμαχίας. Παραδοσιακά, πάντως το ΝΑΤΟ, ποτέ δεν υποστήριξε ελληνικά και Κυπριακά συμφέροντα. Ανέκαθεν ευνοούσε τους εξ Ανατολών δόλιους γείτονες.
Τώρα, να αναφερθούμε και σε κάτι άλλο. Από πολιτικούς και από εφημερίδες, αναφέρεται – και ορθά – για να τονισθεί η αδελφική συμπαράστασή μας προς τους αδελφούς Κυπρίους, ότι: «Η Κύπρος δεν κείται μακράν», ή ότι «η Κύπρος κείται πλησίον»… Να θυμίσουμε, πώς προκύπτει αυτός ο χαρακτηρισμός. Το καταγράφουμε με πίκρα. Πρόκειται για το σκοτεινό παρασκήνιο Αμερικής και ΝΑΤΟ σε βάρος τής Κύπρου, προκειμένου να δώσουν την ευχέρεια στους Τούρκους για την παράνομη εισβολή και την κατοχή τής μισής Κύπρου.
Και σ’ αυτή την αισχρή μεθόδευση, θέλησαν να μας δελεάσουν, να μας παραπλανήσουν, και να μας δείξουν, ότι εκείνοι είναι τα «αφεντικά», κι εμείς οι δούλοι. Συγκεκριμένα: Μας έριξαν στάχτη στα μάτια με την Μεταπολίτευση, για να αποσπάσουν την προσοχή μας από τον βιασμό τής Κύπρου… Για να φθάσουν στον σκοπό τους οι «σύμμαχοι», χρειάζονταν δύο φάσεις, ώστε το 4% κατοχής τής Κύπρου που υπήρχε τον Ιούλιο του 1974, να φθάσει στο… 38% στις 16 Αυγούστου του 1974… Πώς έγινε αυτό;
Με την ανατροπή του Γ. Παπαδοπούλου από τον Ιωαννίδη το 1973, και με τις διαδικασίες τής Μεταπολίτευσης, όταν οι Αμερικανοί μάς απαγόρευσαν να κάνουμε πόλεμο με την Τουρκία, κι ας έκανε εκείνη εισβολή στην Κύπρο. Εμάς μάς επέτρεπαν να κάνουμε μόνο… συζητήσεις στην Γενεύη! Άπαντες αποφεύγουν επιμελώς σήμερα να μνημονεύσουν τι μέτρα είχε λάβει ο Γ. Παπαδόπουλος όταν ήταν στην εξουσία, για να υπερασπίσει την Μεγαλόνησο.
Να μην φοβόμαστε την αλήθεια, άσχετα από προσωπικές συμπάθειες ή αντιπάθειες. Στην καταγραφή τής Ιστορίας, δεν επιτρέπονται τέτοια αισθήματα. Έτσι, λοιπόν, πρέπει να πούμε ότι ο Γ. Παπαδόπουλος ήταν ο μόνος που κατενόησε, ότι το «κλειδί» για την άμυνα τής Κύπρου, ήταν η αεροναυτική κυριαρχία τού νησιού. Γι’ αυτόν τον λόγο, δημιούργησε το «Σχέδιο – ΑΦΡΟΔΙΤΗ 1973», που προέβλεπε για πρώτη φορά, την αποστολή αεροναυτικών δυνάμεων στην Κύπρο. Με το σχέδιο αυτό, θα ήταν αδύνατον στους Τούρκους να κάνουν εισβολή. Γι’ αυτό, έπρεπε να γίνει «αλλαγή σκηνικού» από τους Αμερικανούς, χάριν των Τούρκων…
TAGS:
