Ο τηλεοπτικός σταθμός «Σκάι» και ο δημοσιογράφος κ. Αλέξης Παπαχελάς παρουσιάζουν εδώ και δυο εβδομάδες μια σειρά εκπομπών με αντικείμενο την ιστορία της τρομοκρατικής οργάνωσης «17 Νοέμβρη».
Ωστόσο, όσοι περίμεναν να ακούσουν αποκαλύψεις και άγνωστα παρασκήνια προφανώς γρήγορα απογοητεύτηκαν. Στα πρώτα δυο επεισόδια η δημοσιογραφική έρευνα, κατά το κοινώς λεγόμενον, «κομίζει γλαύκα εις Αθήνας». Η εκπομπή αναπαράγει μια επιφανειακή δημοσιογραφική καταγραφή των γεγονότων, αφήνοντας χτυπητά λογικά κενά, αποφεύγοντας να ακουμπήσει τα σκοτεινά σημεία που περικλείουν την ιστορία της «17Ν», και για οποία χρόνια τώρα συζητούν οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ».
Τα πρώτα δυο επεισόδια έχουν τίτλους: «Η γέννηση της οργάνωσης» και «Η οργάνωση φάντασμα». Και τα δυο απλώς καταγράφουν ήδη γνωστά γεγονότα, και δεν δίνουν απάντηση σε βασικά ερωτήματα.
Συγκεκριμένα:
1. Ποια ήταν η «Άννα»
Το πρόσωπο γύρω από το οποίο έχει υφανθεί το μεγαλύτερο μυστήριο σχετικά με την 17Ν και έχουν ακουστεί πλείστες όσες θεωρίες είναι η περιβόητη «Άννα». Η «Άννα» θεωρείται από τα ιδρυτικά μέλη της οργάνωσης και συμμετείχε μαζί με τους Αλέξανδρο Γιωτόπουλο, Παύλο και Γιάννη Σερίφη στην γενέθλια πράξη της οργάνωσης, την δολοφονία του Ρίτσαρντ Γουέλς το 1975, καθώς και στην δολοφονία του Ευάγγελου Μάλλιου όπου παρίστανε την «ερωτοτροπούσα» προκειμένου να αποσπάσει την προσοχή του δολοφονηθέντος αστυνομικού, κάτι το οποίο πρόλαβε να καταθέσει ο Μάλλιος λίγο πριν καταλήξει.
Όπως είχε αναφέρει ο Εισαγγελέας Ιωάννης Διώτης σε παλαιότερη εκπομπή του Γ. Τράγκα, πάρα τις πληροφορίες που υπήρχαν η «Άννα» δεν ταυτοποιήθηκε ποτέ. Σαν ένα «αόρατο» χέρι να την εξαφάνισε και να την κάλυπτε μετά την πρώτη φάση της 17Ν.
Είναι απορίας άξιον γιατί σε ολόκληρο το πρώτο επεισόδιο που υποτίθεται ότι ασχολείται με την γέννηση της οργάνωσης δεν γίνεται η παραμικρή αναφορά στο συγκεκριμένο πρόσωπο.
2. Πρώτη προκήρυξη και Ζαν Πωλ Σάρτρ
Ωστόσο το μυστήριο της «Άννας» ενδεχομένως να συνδέεται και με κάτι ακόμη ενδιαφέρον. Την προκήρυξη της δολοφονίας του Γουέλς που δόθηκε στην γαλλική εφημερίδα «Λιμπερασιόν», κομιστής της οποίας υπήρξε ο γνωστός «φιλόσοφος» Ζαν Πωλ Σαρτρ. Από το 2002 έως σήμερα αναπαράγεται στον έντυπο Τύπο και στις τηλεοπτικές εκπομπές ότι την πρώτη προκήρυξη την έδωσε στον Σάρτρ μια γυναίκα, πιθανώς η «Άννα».
Ο Γάλλος δημοσιογράφος και οι Αμερικανοί πράκτορες που έδωσαν συνέντευξη στην εκπομπή του κ. Παπαχελά αρκέστηκαν να αναφέρουν ότι η έρευνα απλώς δεν κατέληξε πουθενά διότι όσες φορές ρωτήθηκε ο Σάρτρ, και ο άμεσος συνεργάτης του Μπερνάρ Λεβί, απάντησαν ότι δεν θυμούνται ποιος και ποτέ έφερε την προκήρυξη στο σπίτι του Σαρτρ! Ο πράκτορας της CIA δηλώνει μάλιστα πως η συγκεκριμένη έρευνα κόστισε εκατομμύρια (!) δολάρια στης ΗΠΑ και δεν κατέληξε πουθενά.
Είναι πραγματικά παράξενο πως στην δημοσιογραφική έρευνα τόσων ετών γύρω από το θέμα ο κ. Παπαχελάς δεν σκέφτηκε ποτέ να ερευνήσει δημοσιογραφικά ποιος ήταν ο στενός κύκλος του Σάρτρ στο Παρίσι εκείνα τα χρόνια, ποιο άτομο μπορούσε να θεωρεί αξιόπιστο και άξιο εμπιστοσύνης ώστε να του παραδώσει στο σπίτι του (!) προκήρυξη ελληνικής τρομοκρατικής οργάνωσης, και για να μην τα πολυλογούμε αν σε αυτόν το στενό κύκλο υπήρχε πρόσωπο θηλυκού γένους και ελληνικής καταγωγής, το οποίο να πληροί τα χαρακτηριστικά τα οποία αποδίδονταν στην «Άννα».
Επιπλέον, υπάρχει και κάτι ακόμη παράξενο στην όλη υπόθεση: Προ ενός έτους δημοσιεύτηκε στο You Tube στο κανάλι της εφημερίδος LIFO η εκπομπή του κ. Δημοκίδη με τίτλο «Η σκληρή αλήθεια για την Λίζυ Λασηθιωτάκη και την 17 Νοέμβρη». Στο χρονικό σημείο 16:20 του βίντεο ο κ. Δημοκίδης αναφέρει τα εξής: «Η εφημερίδα του Σάρτρ, η Liberassion, δημοσίευε επιστολές και προκηρύξεις επαναστατικών, κατ’ άλλους τρομοκρατικών οργανώσεων απ’ όλο τον κόσμο. Έφταναν κλειστοί ανώνυμοι λευκοί φάκελοι στο γραφείο της εφημερίδας και ο γιος της Λύζης Λασηθιωτάκη, Κωνσταντίνος Σαλιάρης θυμάται από αφήγησή της πως μια μέρα έναν τέτοιο πήρε και η Λασηθιωτάκη και τον πήγε στο σπίτι του Σάρτρ. Ο Σάρτρ θα εμπιστευθεί τον φάκελο στον διευθυντή της εφημερίδας Σερζ Ζιλί, αλλά ο Ζιλί δεν πείθεται από τα γραφόμενα, ότι δηλαδή ήταν όντως η ομάδα που είχε σκοτώσει τον Γουέλς και δεν την δημοσιεύει. Την φυλάσει ωστόσο σε ένα συρτάρι για να την δημοσιεύσει έναν χρόνο αργότερα τον Δεκέμβριο του 1976 όταν η 17 Νοέμβρη δολοφονεί τον βασανιστή της Χούντας Ευάγγελο Μάλλιο».
Στην ίδια εκπομπή του LIFO μιλάει και ο κ. Παπαχελάς. Είναι απορίας άξιον πως ο κ. Παπαχελάς αγνοεί μια τέτοια μαρτυρία, και μάλιστα σε εκπομπή στην οποία τρόπον τινά συμμετείχε και ο ίδιος. Είναι πραγματικά ανεξήγητο.
Εμείς δεν έχουμε να σχολιάσουμε κάτι επί των ανωτέρω, έκτος του ότι η νεκρή πλέον (2024) καθηγήτρια της Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Λίζυ Λασηθιωτάκη, δεν κατηγορήθηκε ποτέ σχετικά με την 17Ν, αν και το όνομα της είχε ακουστεί στα γεγονότα του 2002 από τον Νίκο Κακαουνάκη, ο όποιος στην συνέχεια ανακάλεσε.
3. Ο ιδρυτικός πυρήνας και οι συντάκτες των προκηρύξεων
Από το πρώτο επεισόδιο κατέστη σαφές ότι η ζύμωση της δημιουργίας της 17Ν πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι από Έλληνες Τροτσκιστές που διαβιούσαν εκεί, μεταξύ τους και ο Αλ. Γιωτόπουλος. Τούτο είναι σαφές από την συνέντευξη στην εκπομπή του δημοσιογράφου και πανεπιστημιακού Δημήτρη Ψυχογιού, ο οποίος την ίδια εποχή βρισκόταν στο Παρίσι. Το γλωσσικό ύφος της πρώτης και της δεύτερης προκήρυξης (δολοφονία Ευάγγελου Μάλλιου) δήλωνε σαφώς ότι αυτές εγράφησαν από άτομα τα οποία είχαν το συγκεκριμένο πολιτικό (τροτσκισμός) και πολιτιστικό («διανοούμενοι» οπαδοί του Σάρτρ) υπόβαθρο.
Όμως αν κάποιος εξετάσει τις επόμενες προκηρύξεις της 17Ν, ειδικά αυτές μετά το 1985 θα παρατηρήσει μια πλήρη αλλαγή ύφους, σύνταξης, λεξιλογίου κλπ., με τους «αμπελοφιλοσοφικούς» όρους του Σάρτρ να απουσιάζουν και την θέση τους να κατέχει μια λαϊκίστικη ρητορική παλαιοκομματικού τύπου.
Είναι συνεπώς προφανές από το ύφος και το περιχεόμενο το προκηρύξεων ότι εγράφησαν από διαφορετικούς συντάκτες προ και μετά το 1981. Αυτό άραγε σημαίνει ότι εκτός από τους συντάκτες των προκηρύξεων υπήρχε και αλλαγή στην σύνθεση της οργάνωσης; Άλλος υπήρξε ο ιδρυτικός πυρήνας την 17Ν μέχρι το 1981 και άλλοι την συνέχισαν μετά; Και αν ναι ποια η σχέση τους, και ποιος ο συνδετικός τους κρίκος; Και εν τέλει τι απέγινε ο αρχικός πυρήνας; Ούτε σε αυτά δίνει απαντήσεις η εκπομπή.
4. Η συνάντηση στο Γαλάτσι
Ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα σημεία του πρώτου επεισοδίου είναι η συνέντευξη του επικεφαλής της Ειδικής Μονάδας Ερευνών για την 17Ν Φώτη Παπαγεωργίου. Ο κ. Παπαγεωργίου αναφέρει ότι στις 4 Απριλίου 1975 πραγματοποιήθηκε σε ένα σπίτι στο Γαλάτσι συνάντηση 9 πυρήνων και οργανώσεων του «αντιδικτατορικού αγώνα» με θέμα την συνέχιση ή όχι της ένοπλης δράσης, σε συνθήκες αστικής δημοκρατίας. Σύμφωνα με τον κ. Παπαγεωργίου, το επιβεβαιώνει και ο δημοσιογράφος και πανεπιστημιακός Δ. Ψυχογιός, πραγματοποιήθηκε ψηφοφορία με αποτέλεσμα 5 υπέρ και 4 κατά, της συνέχισης της ένοπλης δράσης. Ήταν η ιδρυτική πράξη της 17Ν.
Δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα, καθώς ο κ. Παπαγεωργίου εκ της θέσεως του προφανώς, γνωρίζει τόσες πολλές λεπτομέρειες για το θέμα αυτό, προφανώς από άτομο το οποίο μετείχε, ωστόσο δεν κάνει καμιά αναφορά στα πρόσωπα που συμμετείχαν. Είναι δυνατόν να γνωρίζει τον τόπο και την ημερομηνία συνάντησης, αλλά και την απόφαση αυτής, χωρίς να γνωρίζει ποια πρόσωπα συμμετείχαν; Και αν το γνωρίζει (που είναι το προφανές) γιατί τα αποκρύπτει; Θα ήταν ενδιαφέρον για τον ελληνικό λαό να μάθει ποιά ήταν η επαγγελματική και κοινωνική εξέλιξη των προσώπων αυτών; ‘Η μήπως όχι;
5. Γιάφκα Τσουτσουβή
Το 1985 σκοτώνεται σε ανταλλαγή πυρών με την Αστυνομία ο τρομοκράτης Χρήστος Τσουτσουβής. Στο δεύτερο επεισόδιο της σειράς αναφέρεται ότι η Αστυνομία ανακάλυψε και ερεύνησε την γιάφκα του Τσουτσουβή στην Αθήνα, όπου και βρήκε στοιχεία τα οποία συσχέτιζαν τον Τσουτσουβή με την 17Ν.
Προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι δεν αναφέρεται απολύτως τίποτα για τυχόν άλλα ευρήματα που βρέθηκαν στην συγκεκριμένη γιάφκα. Βρέθηκαν άραγε, οπλισμός, και χειρόγραφα, τα οποία συνδέονταν με πολιτικά πρόσωπα του λεγομένου «δημοκρατικού τόξου»; Καμία αναφορά και σε αυτό.
6. Το βαθύ ΠΑΣΟΚ
Το δεύτερο επεισόδιο της σειράς καταλήγει με ένα θέμα γνωστό στου παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Την τυχόν σχέση που είχε η 17Ν με το ΠΑΚ και μετέπειτα με το ΠΑΣΟΚ. Ένα γεγονός δεν επιδέχεται αμφισβήτησης: Τόσο ο Κουφοντίνας όσο και ο Τσουτσουβής υπήρξαν δηλωμένοι υποστηρικτές του ΠΑΣΟΚ στα νεανικά τους χρόνια, με τον Κουφοντίνα να είναι γνωστός στις αρχές ήδη από το 1985.
Επιπλέον, η εκπομπή προβάλει παλαιότερη δήλωση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στον κ. Παπαχελά, στην οποία ο πρώην πρωθυπουργός δηλώνει απερίφραστα την πεποίθηση του ότι η 17Ν ήταν κομμάτι του «βαθέως» ΠΑΣΟΚ. Σύμφωνα με τον Κων. Μητσοτάκη ο Ανδρέας Παπανδρεόυ είχε φωτογραφήσει ως αρχηγό της 17Ν τον επικεφαλής του ενόπλου τμήματος του ΠΑΚ και μετέπειτα πανεπιστημιακό και βουλευτή του ΠΑΣΟΚ (επί Σημίτη) Γιάννη Τσεκούρα, ο οποίος και καταθέτει στην εκπομπή την δική του εκδοχή των γεγονότων.
Ωστόσο δεν γίνεται καμιά αναφορά στην προ ετών δημοσιευθείσα επιστολή του καταδικασθέντος ως αρχηγού της 17Ν Α. Γιωτόπουλου σύμφωνα με την οποία, ένας πυρήνας ιδρυτικών μελών της οργάνωσης παράμεινε ασύλληπτος, και ότι το 2002 βρεθήκαν σε γιάφκα της 17Ν οπλισμός και χειρόγραφα συγκεκριμένου πρόσωπου συγκεκριμένου πολιτικού χώρου τα οποία «μυστηριωδώς» εξαφανίστηκαν, φωτογραφίζοντας το ΠΑΣΟΚ. Είναι απορίας άξιον γιατί δεν αναφέρεται το γεγονός αυτό, και για το αν η Αστυνομία ερεύνησε το θέμα με την επιστολή Γιωτόπουλου και ποιο ήταν το αποτέλεσμα των ερευνών. Ζήτησε άραγε ο κ. Παπαχελάς συνέντευξη από τον Γιωτόπουλο, όπως από τον Κουφοντίνα, και εκείνος αρνήθηκε;
Ώδινεν όρος και έτεκεν μυν
Είναι προφανές κατά την γνώμη μας ότι η εκπομπή του κ. Παπαχελά, σκοπό έχει να κάνει μια επιφανειακή δημοσιογραφική καταγραφή της ιστορίας, χωρίς να θέλει να ρίξει φως στο σκοτεινό δωμάτιο της 17Ν
Οι γόνοι αστικών και μεγαλοαστικών οικογενειών που διαβιούσαν ελευθεροηθώντας στο Παρίσι της εποχής εκείνης, άλλοι επηρεασμένοι από τις αμπελοφιλοσοφίες του παράφρονα Σάρτρ, και άλλοι συμπιεσμένοι από την χρόνια συσσώρευση αρνητισμού που τους διακατείχε ως κατάλοιπο παιδικών τραυμάτων, ήταν ο ιστορικός αρχικός πυρήνας της 17Ν
Οι δολοφονίες Γουέλς και Μάλλιου ήταν οι αποτρόπαιες πράξεις τους.
Τα πράγματα όμως άλλαξαν το 1981 με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Προφανώς οι γόνοι των μεγαλοαστών είδαν το «φως το αληθινό», και ανένηψαν στην ασφάλεια της αστικής ζωής. Εξαργύρωσαν την «αντιχουντική» τους αντίσταση γινόμενοι πλέον, ενδεχομένως, πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι, θεατρικοί συγγραφείς κλπ, αποκτώντας κοινωνικό κύρος εξ αίτιας του οποίου κανείς δεν μπορούσε να τους ακουμπήσει, διατηρώντας παράλληλα και το προφίλ του διανοούμενου επαναστάτη, στα πλαίσια όμως της δημοκρατικής νομιμότητας, Είναι παράδοξο επαναστάτες να συντηρούνται ως δημόσιοι υπάλληλοι.
Ενδεχομένως σ’ αυτή την υπόθεση εργασίας, ο Α. Γιώτόπουλος δεν ακολούθησε αυτόν τον δρόμο, και συνέχισε στρατολογώντας πλέον όχι διανοουμένους των Παρισίων και μαθητές του Σάρτρ, αλλά τα παπαδοπαίδια και λοιπά λούμπεν στοιχεία, οι οποίοι αποτέλεσαν την δεύτερη γενιά της 17Ν, από το 1981 ως και το 2002.
Ενδεχομένως αυτή να είναι μια διάσταση στην ιστορίας, που δεν την έλαβε υπόψη του ο κ. Παπαχελάς, τον οποίο δεν θεωρούμε αφελή ώστε να πιστεύει ότι «επαναστάτες» της ένοπλης ταξικής πάλης είναι ο δραπέτης με την ξανθιά περούκα που έπεσε από το ποδήλατο ούτε ο «τι κάνεις Λάμπρο; Τι λες ρε γαϊδούρι».
Ας αναμένουμε συνεπώς και τα επόμενα επεισόδια μήπως τουλάχιστον ο κ. Παπαχελάς θυμηθεί να θέσει το ερώτημα πως στις 29 Ιουνίου 2002 ο Σάββας Ξηρός πήγε να τοποθετήσει βόμβα στο λιμάνι του Πειραιά έχοντας μαζί του όλα τα κλειδιά από τις γιάφκες της 17Ν. Πράγματι παράδοξο.
Θα ρωτηθεί άραγε ο Δ. Κουφοντίνας για αυτό;
