γράφει ο Νίκος Παπαγεωργίου
υπ. έκδοσης εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος»
Οι δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας τον τελευταίο καιρό είναι ένα δυνατό χαστούκι που έχει πολλαπλούς αποδέκτες, ιδιαιτέρως δε τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την κυβέρνηση του. Τα αποτελέσματα αυτών των δημοσκοπήσεων εμφανίζουν την ελληνική κοινωνία να βρίσκεται σε μεγάλη δυσαρέσκεια έναντι της κυβερνήσεως της Νέας Δημοκρατίας και ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των ερωτηθέντων επιθυμεί αλλαγή της κυβερνήσεως, ενώ ζητά πολιτική ανανέωση ένα θέμα που θεωρεί πως όσο ποιο γρήγορα συμβεί τόσο το καλύτερο.
Η απογοήτευση από την πολιτική του Μεγάρου Μαξίμου είναι απογοητευτική για αρκετά μεγάλη μερίδα Ελλήνων πολιτών. Η δυσαρέσκεια που εκφράζει έναντι της κυβερνήσεως είναι έντονη και πλέον οι πάντες στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας αισθάνονται ότι η κυβέρνηση τους δεν μπορεί να αντιστρέψει την δυσμενή γι’ αυτούς κατάσταση. Θεωρούν ότι οι κυβερνητικές πολιτικές αφενός και οι επιλογές της αφετέρου στην διοίκηση του κράτους, δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.
Ζητήματα όπως η ακρίβεια, η καθημερινότητα, η ασφάλεια η ποιότητα ζωής, τα συνεχή σκάνδαλα, η διαφθορά λειτουργούν κατά της κυβερνήσεως και διαμορφώνουν ένα κλίμα δυσπιστίας και αρνητικής στάσης απέναντι στην εξουσία Μητσοτάκη. Η αντιπάθεια αυτή δεν είναι απαραίτητα ιδεολογική, αλλά συχνά είναι βιωματική, αποτέλεσμα της καθημερινής πίεσης που βιώνουν οι πολίτες. Ιδιαίτερα θα μπορούσαμε να πούμε ότι η μεταστροφή μεγάλης μερίδας του λαού σε ό,τι αφορά το μοντέλο διακυβέρνησης από την κυβερνητική παράταξη, τους δημιουργεί ιδιαίτερα προβλήματα στην καθημερινότητα τους.
Η μέχρι τώρα κυρίαρχη επιδίωξη της αυτοδυναμίας της Νέας Δημοκρατίας φαίνεται να υποχωρεί σημαντικά. Ένα πολύ μικρό ποσοστό όχι μεγαλύτερο του 24% των πολιτών δηλώνει ότι προτιμά μια αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ένα ποσοστό που κατατάσσει την αυτοδυναμία της στην δεύτερη θέση επιλογών των πολιτών. Αντιθέτως, σύμφωνα πάντα με τις δημοσκοπήσεις ενισχύονται τα σενάρια συνεργασίας, με την οικουμενική κυβέρνηση να συγκεντρώνει ένα ποσοστό περίπου στο 25% και μια κυβέρνηση συνεργασίας ΠΑΣΟΚ με κόμματα της Αριστεράς να ακολουθεί γύρο στο 20% περίπου.
Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η κοινωνία δεν εμπιστεύεται πλέον εύκολα μονοκομματικές λύσεις και στρέφεται προς πιο συναινετικά μοντέλα διακυβέρνησης. Οι πολίτες προφανώς αναζητούν ισορροπίες, ελέγχους και συνεργασίες, θεωρώντας ότι έτσι μπορεί να περιοριστεί η αυθαιρεσία, η διασπάθιση δημοσίου χρήματος, τα σκάνδαλα, η διαφθορά και ενισχυθεί συγχρόνως η λογοδοσία. Παράλληλα, η αυξανόμενη απογοήτευση γενικά από το πολιτικό σύστημα συνολικά, ενισχύει την ανάγκη για νέες προσεγγίσεις και πρόσωπα που θα μπορέσουν να εμπνεύσουν εμπιστοσύνη. Η αποδυνάμωση της επιθυμίας για αυτοδυναμία αντανακλά μια ευρύτερη αλλαγή νοοτροπίας.
Όπως γίνεται αντιληπτό η δυσαρέσκεια στο πρόσωπο του Κυριάκου Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του είναι πολύ μεγάλη, γι’ αυτό ας πάρει τους αρίστους του και ας πάει στο καλό… μη πούμε τίποτα άλλο που θα τους δυσαρεστήσει.
