γράφει ο Νίκος Παπαγεωργίου
υπ. έκδοσης εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος»
Η proti fora aristera του Τσίπρα άφησε πίσω της ανεξίτηλα το αποτύπωματα της. Η Ελλάδα και οι Έλληνες γνώρισαν άλλη μία τετραετία καταστροφής από ένα κόμμα τον ΣΥΡΙΖΑ και τους επιτελείς του, στους οποίους o αφελής Ελληνικός λαός, ο πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος, τους έδωσε την απόλυτη εξουσία να κυβερνήσουν. Και ο αφελής αυτός λαός πίστεψε τα αριστερά φληναφήματα περί κράτους δικαίου, το κτύπημα της κεφαλαιοκρατίας, ίσες ευκαιρίες για όλους, κατάργηση των μνημονίων κλπ. Αλλά η σοβαρότερη προδοσία που επέφεραν στην χώρα είναι αυτή που συνέβη με το χάρισμα του ονόματος της Μακεδονίας μας στα Σκόπια. Και τα μεν οικονομικά θέματα μπορούν να διορθωθούν οι προδοσίες όμως στα εθνικά θέματα θα είναι εσαεί ένα μαχαίρι στα πλευρά της πατρίδος.
Έτσι λοιπόν ξεκίνησε τώρα με την Ιθάκη του, αφού γνωρίζει πλέον να κυβερνά, έμαθε δηλαδή να κουρεύει στου κασίδη το κεφάλι που λέει και ο θυμόσοφος λαός μας, αλλά και για να μας πει την δική του άποψη για την οικονομική κρίση και την υπαγωγή της Ελλάδος σε μνημόνια. Ακόμη και για το δημοψήφισμα του 2015 που το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ λες και οι Έλληνες δεν τα γνωρίζουν αυτά από πρώτο χέρι, αφού στην δική τους καμπούρα παίχτηκε το μπιλιάρδο. Ο Τσίπρας λοιπόν μας προσέφερε μία κυβερνητική θητεία καταστροφής. Εκλέχθηκε στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σε πολύ νεαρή ηλικία, στα 33 του χρόνια. Αμέσως μετά ανέλαβε να τιθασεύσει το κύμα οργής για τα σκληρά προγράμματα λιτότητος που μας είχαν επιβληθεί λόγω της χρεοκοπίας της χώρας από προηγούμενους κυβερνήτες μας.
Εξελέγη πρωθυπουργός σε πολύ νεαρή ηλικία, ήταν 39 ετών και κατάφερε να πείσει ένα σημαντικό ποσοστό της ελληνικής κοινωνίας ότι θα ήταν ένας ηγέτης που θα έφερνε το τέλος των Μνημονίων. Το τέλος της λιτότητας, το κούρεμα του χρέους, την πάταξη της φοροδιαφυγής, το τέλος της διαφθοράς και της διαπλοκής. Και φυσικά θα δημιουργούσε τις συνθήκες για μια χώρα με ισότητα, δικαιοσύνη και κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Αντί όλων αυτών ο Τσίπρας έπαιξε την χώρα στα ζάρια αλλάζοντας ρότα και έκλεισε συμφωνία μετά από 17 ώρες διαπραγματεύσεων τελείως εξευτελιστικές. Το 3ο Μνημόνιο που υπέγραψε συμπεριλάμβανε βαριά μέτρα λιτότητας και μια δημοσιονομική δέσμευση για πλεονάσματα μέχρι και το 2060.
Συγχρόνως όχι μόνο υποθήκευσε το σύνολο σχεδόν της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια αλλά εκχώρησε και τη μερίδα του λέοντος από την εκμετάλλευση αυτής της εθνικής περιουσίας. Καταρρακώθηκε το τραπεζικό σύστημα με πλήρη απαξίωση και με αυξημένο βάρος μη εξυπηρετούμενων δανείων. Μέσα όμως από την καταστροφική του θητεία, ο Αλέξης Τσίπρας κατάφερε να κάνει την μεσαία τάξη της χώρας να απεχθάνεται την έννοια της πρώτη φορά αριστερά και την πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών να απορρίπτει τα κηρύγματα του διχασμού και της μισαλλοδοξίας. Και γι’ αυτό το λόγο έδωσαν την ισχυρή πλειοψηφία στον Μητσοτάκη.
Ο Τσίπρας έκανε τους Έλληνες να καταλάβουν ότι η σοσιαλιστική εξίσωση όλων προς τα κάτω οδηγεί στη μιζέρια και πως στη χώρα αξίζει η ελπίδα και ο συνεχής αγώνας για βελτίωση και σε εθνικό και σε προσωπικό επίπεδο. Ας πάρει λοιπόν το βιβλίο του και την οικογένεια του και ας πάνε στην Ιθάκη και να μας αφήσουν εμάς ήσυχους. Τώρα βέβαια κάποιος ίσως αναρωτηθεί και τι φταίει η Ιθάκη. Έλα ντε…
