Η έρευνα εισοδήματος για το έτος 2025 της ΕΛΣΤΑΤ, η οποία δημοσιεύθηκε είναι αποκαλυπτική: το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού κατέχει μερίδιο εισοδήματος 5,18 φορές μεγαλύτερο από το φτωχότερο 20%.
Το ανώτερο 25% συγκεντρώνει το 45,5% του εθνικού εισοδήματος, ενώ το κατώτερο 25% περιορίζεται σε ένα ασήμαντο 10,5%. Αυτό ενδεχομένως για την Κυβέρνηση και τα τηλεοπτικά της παπαγαλάκια να πρόκειται για «φυσική τάξη πραγμάτων»…
Αλλά στην πραγματική ζωή και στην καθημερινότητα των ελληνικών οικογενειών και των εργαζομένων είναι το τραγικό αποτέλεσμα μιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής που υπερασπίζεται τη συγκέντρωση πλούτου στα χέρια των λίγων και μετατρέπει την κοινωνική ανισότητα σε «νέα κανονικότητα». Η μεσαία τάξη συμπιέζεται, φορτωμένη με ακρίβεια, φορολογία και αβεβαιότητα, ενώ η κυβέρνηση πανηγυρίζει για «σταθερότητα».
Η εγκατάλειψη των ηλικιωμένων
Η εικόνα στους άνω των 65 είναι ακόμα πιο σκληρή: η ανισότητα αυξάνεται, οι συντάξεις δεν φτάνουν, και το κόστος ζωής τους συνθλίβει. Εκεί που η κοινωνία θα έπρεπε να προστατεύει τους πιο ευάλωτους, υπάρχει σιωπή. Εκεί που θα έπρεπε να υπάρχει πολιτική ευθύνη, υπάρχει αδιαφορία.
Ο καθρέφτης της Ευρώπης
Η Ελλάδα παραμένει πίσω από χώρες που επέλεξαν διαφορετικό δρόμο: κοινωνική πολιτική, δίκαιη κατανομή, μείωση ανισότητας. Δεν είναι θέμα δυνατοτήτων, είναι θέμα επιλογών. Επιλογών που υπερασπίζονται την ελίτ, αγνοούν τους πολλούς και βαφτίζουν «ανάπτυξη» την ανισότητα.
Η σκληρή πραγματικότητα
Το φτωχότερο 25% ζει με λιγότερα από 8.150 ευρώ τον χρόνο. Αυτό δεν είναι στατιστική. Είναι η πολιτική της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας. Είναι η στρατηγική που χωρίζει την κοινωνία σε δύο κόσμους: σε εκείνους που πλουτίζουν εις βάρος εκείνων που πληρώνουν.
