του Βαγγέλη Δεμερτζούδη
Για χρόνια ο Τζέφρι Έπσταϊν παρουσιαζόταν ως ένας εκκεντρικός εκατομμυριούχος, τραπεζίτης, μέλος έγκριτων ινστιτούτων και εκπρόσωπος ενός διεθνούς τζετ-σετ. Πίσω όμως από αυτή την πρόσοψη, όπως αποδεικνύεται από ομοσπονδιακές έρευνες και έγγραφα που δημοσιοποιήθηκαν τους τελευταίους μήνες, υπήρχε ένα άριστα οργανωμένο και δομημένο σύστημα σεξουαλικής εκμετάλλευσης, που περιλάμβανε μέχρι και ανήλικα. Το σύστημα αυτό συναπαρτιζόταν από συγκεκριμένες ροές, χρηματοδότες, συμμετέχοντες και στρατολόγους. Ήδη από το 2002 αυτό το σύστημα σεξουαλικής κακοποίησης λειτουργούσε πυραμιδικά: νεαρά κορίτσια προσεγγίζονταν, χειραγωγούνταν, κακοποιούνταν και ενθαρρύνονταν να προσεγγίσουν άλλα θύματα.
Από τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα δεν προκύπτει μόνο η σοβαρότητα των εγκλημάτων αλλά και ένα δίχτυ ασφαλείας που εξασφάλιζε για χρόνια στον Έπσταϊν την ατιμωρησία. Το FBI και η αστυνομία του Palm Beach κατέληξαν σε έναν σκοτεινό συμβιβασμό το 2008: ο Έπσταϊν δήλωσε ένοχος για λιγότερα και «μικρότερα» εγκλήματα από τα πραγματικά που διέπραξε εκτίωντας έτσι μόνο 13 μήνες φυλάκισης. Η συμφωνία επιτεύχθηκε εν αγνοία των θυμάτων ενώ προκαλεί απορία το γιατί ο Έπσταϊν αντιμετωπίστηκε τόσο επιεικώς. Πέραν της υψηλής κοινωνικής του θέσης, των γνωριμιών του και της εμπλοκής άλλων υψηλόβαθμων προσώπων, στην κατάθεση του ο εισαγγελέας Αλεξάντερ Ακόστα, άφησε να υπονοηθεί ότι ο Έπσταϊν άνηκε στην κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών.
Τα πρόσφατα δημοσιευμένα έγγραφα – και δημοσιογραφικές έρευνες – δείχνουν πως ο Έπσταϊν είχε πρόσβαση και σχέσεις με πολύ βασικά πρόσωπα της διεθνούς ελίτ. Μεταξύ αυτών ήταν ο Έχουντ Μπάρακ, πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, του οποίου οι σχέσεις με τον Έπσταϊν ήταν έντονες μεταξύ 2013 – 2017 αφού δηλαδή είχε προκύψει η καταδίκη του για σεξουαλικά εγκλήματα και ήταν ήδη γνωστή η εγκληματική του φύση. Ένα άλλο πρόσωπο κλειδί στις διασυνδέσεις του Έπσταϊν είναι ο Ρόμπερτ Μάξγουελ, πατέρας της τύποις συντρόφου του, Γκίσλειν Μάξγουελ. Ο Μάξγουελ, Βρετανός μεγιστάνας στον τομέα των εκδόσεων, έχει αποτελέσει αντικείμενο δημοσιογραφικών ερευνών που τον περιγράφουν ως μεσάζοντα μυστικών υπηρεσιών, ιδίως της Μοσάντ και της KGB. Και πάλι, δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση, αλλά η παρουσία έξι πρώην αξιωματούχων της Μοσάντ στην κηδεία του Μάξγουελ στο Όρος των Ελαιών στην Ιερουσαλήμ, μαζί με άλλα ανώτερα στελέχη του Ισραήλ, μαρτυρά μια γνήσια θεσμική εγγύτητα. Αυτά τα στοιχεία δεν αποδεικνύουν κάποια επίσημη και στενή σχέση μεταξύ του Έπσταϊν και των μυστικών υπηρεσιών αλλά φανερώνουν ότι το δίκτυο του διασταυρωνόταν σε περίπλοκες και ύποπτες σχέσεις, κυρίως με την Μοσάντ και το Ισραήλ, πράγμα που δεν είναι καθόλου περίεργο δεδομένης της εβραϊκής καταγωγής του ιδίου.
Μία υπόθεση που διατυπώνεται από πολλούς είναι ότι το σύστημα Έπσταϊν λειτουργούσε με βάση την λογική kompromat, μία τεχνική που αναπτύχθηκε στα σοβιετικά καθεστώτα και αφορούσε την παγίδευση προσώπων μέσω της συλλογής υλικού (φωτογραφίες, βίντεο, έγγραφα) για τον μελλοντικό εκβιασμό τους. Ο Έπσταϊν αρχειοθετούσε συστηματικά ψηφιακό υλικό, βίντεο, φωτογραφίες, λεπτομερή δεδομένα από τους επισκέπτες στο ιδιωτικό του νησί, το Little St. James. Το νησί του ήταν εξοπλισμένο με προηγμένη τεχνολογική υποδομή και μία επιχειρησιακή οργάνωση που συμπεριλάμβανε οδηγούς, λογιστές, πιλότους, γραμματείς, κλπ. Όλα αυτά δίνουν αξιοπιστία στις θεωρίες ότι τα σεξουαλικά εγκλήματα χρησιμοποιούνταν για μελλοντική μόχλευση. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο αν λάβουμε υπόψη τις διασυνδέσεις που έκανε: Κλίντον, Τραμπ, Μπιλ Γκέιτς, επιστήμονες, ακαδημαϊκοί, τραπεζίτες και η βρετανική βασιλική οικογένεια.
Φυσικά δεν μπορούμε να μην σταθούμε στις αναφορές του Έπσταϊν σχετικά με την Ελλάδα και την υπόθεση της Χρυσής Αυγής. Οι ανησυχίες για την άνοδο της Χρυσής Αυγής, όπως εκφράζονται σε συγκεκριμένο έγγραφο, αλλά και οι ομολογίες για την οικονομική αφαίμαξη της πατρίδας μας η οποία γινόταν προς χάρη του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος, λειτουργώντας μάλιστα ως case study στα ιδιωτικά σαλόνια, επιβεβαιώνουν απόψεις που μέχρι πρότινος χαρακτηρίζονταν ως θεωρίες συνωμοσίας.
