γράφει ο Γιώργος Μάστορας
Αρθρογράφος Συγγραφέας
Η «ελληνική» εξωτερική πολιτική κινείται σε μια αδιέξοδη τροχιά εφησυχασμού. Αναγνωρίζει ως «εχθρούς «μόνο αυτούς που της υποδεικνύουν οι «σύμμαχοι» ΗΠΑ και Ισραήλ, όχι όμως εκείνους που απειλούν πραγματικά, άμεσα και διαρκώς την Ελλάδα.
Δεν οικοδομεί σταθερά επίπεδα αποτροπής, δεν επενδύει σε πραγματική ισχύ (παρά τα πολυδιαφημισμένα «εξοπλιστικά προγράμματα»), δεν διαμορφώνει μια συνεκτική Στρατηγική Άμυνας και Διπλωματίας.
Ταυτόχρονα, δεν προετοιμάζει κατάλληλα τον Ελληνικό Λαό. Η εξωτερική πολιτική ασκείται ως υπόθεση στενών ιδιωτικών συντηρητικών συμφερόντων από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, χωρίς σχέδιο, χωρίς θετική προοπτική, χωρίς Εθνική Στρατηγική με διάρκεια.
Σε αυτό το περιβάλλον, τα «ήρεμα νερά «όχι μόνο δεν αποτελούν» εγγύηση ειρήνης και σταθερότητας», όπως μονίμως «κελαηδούν» τα κυβερνητικά παπαγαλάκια, αλλά τείνουν να καταστούν πρόσφορο έδαφος για την ενίσχυση των επεκτατικών τουρκικών βλέψεων. Και η Ιστορία δείχνει, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ότι τέτοιου είδους εφησυχασμοί σπάνια καταλήγουν ανώδυνα…
Η επιμονή στον «διάλογο» δεν αποτελεί Στρατηγική. Απαιτείται, λοιπόν, Άμεσα μια Ανάπτυξη Εθνικής Συνείδησης και Στρατηγικής για την αποτελεσματική αποτροπή της τουρκικής επεκτατικότητας, για την Νικηφόρα Υπεράσπιση της Ελληνικής Εθνικής Κυριαρχίας.
Μια τέτοια πολιτική δεν μπορεί παρά να είναι Αυτόφωτη. Με τις σχέσεις και τις συμμαχίες της να καθορίζονται από το δικό μας Εθνικό Δίκαιο και το αμοιβαίο συμφέρον και όχι την μονόπλευρη «πατρωνία «της «σωστής πλευράς της Ιστορίας».
Μια τέτοια πολιτική δεν μπορεί παρά να βλέπει ως Άμεση Προτεραιότητα την κοινή Στρατηγική των δύο Ελληνικών Κρατών (Ελληνικό και Κυπριακό), και όχι να δέχεται την μετατροπή τους σε «ΝΑΤΟϊκό χώρο» και στρατηγικό βάθος του Ισραήλ.
Μια τέτοια πολιτική θα είχε στο επίκεντρο την ενημέρωση, την εκγρήγορση και την ενεργοποίηση του Ελληνικού Λαού, και δεν θα εξοβέλιζε ως «φασιστική «και «επικίνδυνη» κάθε φωνή που ζητά το Εθνικά αυτονόητο.
Εθνική Ανόρθωση σήμερα, Εθνική Επιβίωση αύριο.
