Η νέα έκθεση της Eurostat διαψεύδει το γαλάζιο αφήγημα και τα «πετσωμένα» ΜΜΕ και παράλληλα επιβεβαιώνει αυτό που βιώνουν καθημερινά τα ελληνικά νοικοκυριά: η Ελλάδα παραμένει ουραγός στην Ευρωπαϊκή Ένωση τόσο στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ όσο και στην αγοραστική δύναμη.
Σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία για το 2025, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της χώρας – εκφρασμένο σε μονάδες αγοραστικής δύναμης – διαμορφώνεται μόλις στο 68% του μέσου όρου της ΕΕ, κατατάσσοντας την Ελλάδα στη δεύτερη θέση από το τέλος, μαζί ουσιαστικά με τη Βουλγαρία.
Την ίδια στιγμή, ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αγγίζει τα 41.600 ευρώ, ενώ στην Ελλάδα το αντίστοιχο επίπεδο περιορίζεται περίπου στις 28.200 ευρώ.
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική αν ληφθεί υπόψη ότι, αντί για σύγκλιση, καταγράφεται υποχώρηση: η ελληνική οικονομία έχασε μία ακόμη ποσοστιαία μονάδα σε σχέση με το 2024, την ώρα που άλλες χώρες βελτιώνουν τη θέση τους.
Το αποτέλεσμα είναι να διευρύνεται η απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και να παγιώνεται η θέση της χώρας στον «πάτο» της κατάταξης.
Την ίδια ώρα, η ανισότητα εντός της ΕΕ παραμένει τεράστια. Στην κορυφή βρίσκεται το Λουξεμβούργο με 239% του μέσου όρου, ενώ μόλις 10 από τα 27 κράτη-μέλη καταφέρνουν να ξεπεράσουν τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Η Ελλάδα, αντίθετα, απέχει περίπου 32% από αυτόν, γεγονός που αποτυπώνει το πραγματικό χάσμα στο επίπεδο διαβίωσης: η αγοραστική δύναμη – που αποτελεί τον πιο ουσιαστικό δείκτη για την καθημερινότητα των πολιτών – επιβεβαιώνει την ίδια εικόνα. Οι Έλληνες πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι με χαμηλότερα εισοδήματα σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη, ενώ το κόστος ζωής παραμένει υψηλό, δημιουργώντας μια ασφυκτική οικονομική πραγματικότητα.
Το παράδοξο είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που καταγράφονται ρυθμοί ανάπτυξης στην οικονομία. Ωστόσο, η ανάπτυξη αυτή δεν μεταφράζεται σε ουσιαστική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, αφήνοντας μεγάλα τμήματα της κοινωνίας πίσω.
Η νέα εικόνα που σκιαγραφεί η Eurostat δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών: η Ελλάδα εξακολουθεί να κινείται σε τροχιά χαμηλών επιδόσεων, με την πραγματική σύγκλιση με την Ευρώπη να παραμένει ζητούμενο και την αγοραστική δύναμη των πολιτών να αποτελεί το μεγάλο «αγκάθι» της οικονομίας.
