Η πολιτική σκηνή, και ίσως όχι μόνο, στρέφει σήμερα το βλέμμα της στη Θεσσαλονίκη, όπου η Μαρία Καρυστιανού παρουσιάζει επίσημα το νέο πολιτικό της εγχείρημα στο «Ολύμπιον» της πλατείας Αριστοτέλους, επιχειρώντας να μετατρέψει τη δυναμική που απέκτησε από την οργή για την τραγωδία των Τεμπών σε οργανωμένο πολιτικό φορέα.
Η εκδήλωση, που έχει στηθεί με έντονο συμβολισμό και αναφορές σε «ελπίδα» και «νέα αρχή», θεωρείται από πολλούς ως μία από τις πιο πολυσυζητημένες πολιτικές πρεμιέρες των τελευταίων ετών. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το επιτελείο της Καρυστιανού επένδυσε ιδιαίτερα στη σκηνοθεσία της εκδήλωσης, επιλέγοντας το «Ολύμπιον» της Θεσσαλονίκης — τον ίδιο χώρο όπου είχε πραγματοποιήσει πολιτική παρουσίαση και ο Αλέξης Τσίπρας — θέλοντας να στείλει μήνυμα ότι το νέο κόμμα φιλοδοξεί να αποκτήσει ευρύτερο πολιτικό αποτύπωμα και όχι να περιοριστεί σε μια μονοθεματική διαμαρτυρία.
Παράλληλα, γίνεται λόγος για οργανωμένη ψηφιακή καμπάνια, έντονη κινητοποίηση στα κοινωνικά δίκτυα και στόχο δημιουργίας ενός «κινήματος πολιτών» με πανελλαδική απήχηση. Ανάμεσα στα πρόσωπα που ήδη ξεχωρίζουν στο πλευρό της βρίσκεται και ο ηθοποιός Νίκος Ζιάγκος, ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους υποστηρικτές της νέας πολιτικής κίνησης. Ο ίδιος μάλιστα χαρακτήρισε δημόσια την Καρυστιανού «σύγχρονη Μπουμπουλίνα», δηλώνοντας πως «πήρε ένα σπαθί και τα έβαλε με όλο το σύστημα». Όπως είπε, αποφάσισε να σταθεί στο πλευρό της παρότι «σχεδόν απεχθανόταν την πολιτική», θεωρώντας ότι η περίπτωση της Καρυστιανού ξεπερνά τα όρια ενός παραδοσιακού κομματικού σχηματισμού.
Το νέο κόμμα φαίνεται να επιχειρεί να προσελκύσει πρόσωπα με αναγνωρισιμότητα, αλλά και πολίτες που δηλώνουν απογοητευμένοι από το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Οι συνεχείς αναφορές σε «δικαιοσύνη», «κάθαρση» και «σύγκρουση με το σύστημα» αποτελούν βασικό στοιχείο της ρητορικής του υπό διαμόρφωση φορέα, ενώ ήδη υπάρχουν πληροφορίες για έντονο ενδιαφέρον από ψηφοφόρους διαφορετικών πολιτικών χώρων.
Την ίδια στιγμή, η ταχύτητα με την οποία στήθηκε ο μηχανισμός του νέου κόμματος, οι επαφές με πρόσωπα της δημόσιας ζωής και η προσπάθεια δημιουργίας ισχυρής παρουσίας στα social media προκαλούν ήδη πολιτικές συζητήσεις και ανησυχία στα επιτελεία των υπόλοιπων κομμάτων, που παρακολουθούν με προσοχή εάν η κοινωνική οργή μπορεί τελικά να μετατραπεί σε εκλογική δύναμη.
