γράφει ο Γιώργος Α. Λεονταρίτης
Συγγραφέας Αρθρογράφος «Ελεύθερη Ώρα»
Η Νέα Δημοκρατία διέρχεται μία κρίση, την οποία προσπαθεί να κρατήσει μυστική. Πολύ μεγάλος αριθμός ψηφοφόρων της, τώρα την απαρνούνται. Είναι πολλοί οι επαγγελματικοί κλάδοι που δεν είναι μόνο απογοητευμένοι από την κυβερνητική πολιτική, αλλά και εξοργισμένοι. Και μόνο τον αγροτικό κόσμο αν υπολογίσουμε, είναι αρκετό για να φανεί η μείωση τής δυνάμεως τής Κυβέρνησης. Αλλά, φυσικά, δεν είναι μόνο οι αγρότες.
Πέρα από τους επαγγελματικούς κλάδους, η Νέα Δημοκρατία έχει χάσει και τα ερείσματά της στους αναποφάσιστους. Αναλύσεις και κρυφές σφυγμομετρήσεις δείχνουν, ότι πολύ μεγάλο μέρος ψηφοφόρων στρέφεται σε άλλους κομματικούς σχηματισμούς. Μπορεί ακόμα οι αναποφάσιστοι να μην έχουν καταλήξει προς τα πού θα κατευθυνθούν. Πάντως, δεν γυρίζουν πίσω στην Νέα Δημοκρατία. Υπάρχει και η οργή των πολιτών, που βλέπουν τις θρασύτατες τουρκικές προκλήσεις, και την αγωνιώδη προσπάθεια τού Κυριάκου να υποβαθμίσει το θέμα.
Πάνε όμως χρόνια, που η Νέα Δημοκρατία, εξ αιτίας του Κυριάκου έχει χάσει τα παλιά της χαρακτηριστικά. Το 1983, αρχηγός της Ν.Δ. ήταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ. Το κόμμα του βρισκόταν στην Αξιωματική Αντιπολίτευση. Έδινε όμως όραμα. Έλεγε τότε ο Αβέρωφ: «Η Νέα Δημοκρατία, είναι νέο κόμμα. Έχει παλιές ρίζες, και αυτή είναι μία από τις δυνάμεις της. Γιατί οι δυνατές παλιές ρίζες, θρέφουν γερούς κορμούς. Και τους θρέφουν ακόμα πλουσιότερα, όταν απλώνονται προς πολλές κατευθύνσεις. Τέτοιες είναι οι ρίζες τής Νέας Δημοκρατίας.
Γιατί η μεγάλη παράταξή μας, δεν είναι η συνέχεια κανενός παλιού κόμματος. Είναι μία σύγχρονη ανανεωμένη συνισταμένη των κομμάτων που υπερασπίστηκαν, έχτισαν και ανύψωσαν την Ελλάδα – υλικά και πνευματικά – στα επίπεδα των πολιτισμένων χωρών…».
Σήμερα με τον Κυριάκο, οι παλιές ρίζες έχουν κοπεί. Δεν μπορεί να θρέψει η Νέα Δημοκρατία με την σημερινή της μορφή, «γερούς κορμούς». Πρώτα απ’ όλα, οι δύο παλαιοί «πυλώνες» τής παρατάξεως, που της έδωσαν δύναμη, ο Αντώνης Σαμαράς και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, έχουν αποστασιοποιηθεί.
Ο Μητσοτάκης ενόμισε, ότι το κόμμα είναι ιδιοκτησία του, κι έφθασε στην απρέπεια να διαγράψει τον Σαμαρά. Να διαγράψει δηλαδή πρώην αρχηγό και πρωθυπουργό, όταν ο Κυριάκος, τότε, δεν εκπροσωπούσε τίποτε. Η σημερινή Νέα Δημοκρατία αποτελεί «υπηρετικό προσωπικό» των Βρυξελλών, και αγωνίζεται να δώσει όρκους πίστεως στην Ουάσιγκτον. Μας κατέστησε εχθρούς με την Ρωσία, χάριν του Ζελένσκι και των κηδεμόνων του. Η Ανεξάρτητη πολιτική, έγινε νοσταλγική ανάμνηση, άλλων εποχών. Ο Κώστας Καραμανλής αγωνίσθηκε για μία ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, με γνώμονα τις διπλωματικές ισορροπίες.
Η ξενοκρατία ενοχλήθηκε σφόδρα. Δεν της άρεσε – και δεν της αρέσει – να καθορίζουν οι κυβερνήσεις χωρών, ελεύθερα τις κινήσεις τους στον διεθνή στίβο. Ο εκλεκτός συνάδελφος Μανώλης Κοττάκης στο βιβλίο του – ντοκουμέντο – «Οι απόρρητοι φάκελοι Καραμανλή», αποκαλύπτει όλο το παρασκήνιο με τις ξένες δυνάμεις (υποτίθεται «συμμαχικές») να βυσσοδομούν ακόμα και κατά της ζωής τού Καραμανλή. Ένα μόνο περιστατικό να θυμίσουμε, για να δούμε μέχρι πού φτάνουν οι ραδιουργίες των «κηδεμόνων»: Οι 6.999 ύποπτες φωτιές του θέρους του 2007, που ξέσπασαν μία μέρα μετά την συμφωνία Καραμανλή – Πούτιν στην Κωνσταντινούπολη για το «Σάουθ Στρήμ», και διήρκεσαν έως τις αρχές Σεπτεμβρίου, οδήγησαν στο ψαλίδισμα τής πλειοψηφίας Καραμανλή στο Κοινοβούλιο! Από τις 165 έδρες, έπεσε στις 152, μετά τις πρόωρες φθινοπωρινές κάλπες. Υπάρχουν κι άλλα, πάρα πολλά.
Ας έλθουμε όμως στο «σήμερα». Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται τώρα, σε κρίση στρατηγικής, μετά τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων. Κι αυτές οι δημοσκοπήσεις, δείχνουν πολλά. Οι αναποφάσιστοι «ερωτοτροπούν» με το κόμμα Καρυστιανού, ο Βελόπουλος και η Κωνσταντοπούλου ανεβαίνουν, ενώ ΣΥΡΙΖΑ και «Νέα Αριστερά», βρίσκονται στον πάτο! Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει «φόντα» να πάρει δυναμική άνοδο. Είναι πολλές οι αιτίες. Δεν έχει απαρνηθεί τον ολετήρα Σημίτη με την ντροπή των Ιμίων, και έχει στους κόλπους του τον Γιωργάκη Παπανδρέου (τέκνο τής Αμερικής) με το «λεφτά υπάρχουν»!
Έπειτα, δεν εννοούν να καταλάβουν, ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης, μπορεί να είναι καλός για στέλεχος, αλλά για αρχηγός στερείται πολλών προσόντων. Μένει και η επανεμφάνιση τού Αλέξη Τσίπρα, που μέχρι στιγμής περιοδεύει στην Ελλάδα, με την «Ιθάκη» του, που σιγά – σιγά «ξεφουσκώνει»!
Πάντως, το ότι θα φέρει ανακατατάξεις στον αντιπολιτευτικό χώρο, είναι σίγουρο. Ο Κυριάκος φοβάται, ότι η Καρυστιανού θα «τορπιλλίσει» την Νέα Δημοκρατία. Πολλοί απογοητευμένοι ψηφοφόροι της, θα στραφούν προς το καινούργιο που εκπροσωπεί η «μάνα των Τεμπών». Αυτή η «γκρίζα ζώνη», προκαλεί σύγχυση στον πρωθυπουργό. Την «γκρίζα ζώνη», αποτελούν αυτοί που δηλώνουν: «Δεν ξέρω τι θα ψηφίσω», «προτιμώ λευκό», «οπωσδήποτε άλλο κόμμα, αλλά δεν ξέρω ακόμα ποιο θα είναι…». Οι αναποφάσιστοι, που συνήθως είναι απολιτίκ, θα κρίνουν την πλάστιγγα προς κάποιο σχήμα, το οποίο πάντως δεν θα είναι η Νέα Δημοκρατία.
Μεγάλο ρόλο θα παίξει και η στάση τού Κυριάκου κατά την συνάντησή του με τον σουλτάνο Ερντογάν. Ενώ μετά τις προκλήσεις τής Άγκυρας να «διχοτομεί» το Αιγαίο με νέα NAVTEX, και να απαιτεί αποστρατιωτικοποίηση των νησιών μας, θα έπρεπε ο Κυριάκος να ματαιώσει αυτό το ύπουλο «ραντεβού». Εκείνος προσπαθεί να το υποβαθμίσει, και περιορίζεται σε νερόβραστες δηλώσεις, για εσωτερική κατανάλωση. Η γραμμή των παραδοσιακών μας εχθρών, των Τούρκων, να «γκριζάρουν» το μισό Αιγαίο, θεωρείται σαν βασικό σημείο των «συνομιλιών». Απαγορεύει ο σουλτάνος στην Ελλάδα να κάνει ασκήσεις, έρευνες και να ποντίζει καλώδια. Δηλαδή η Τουρκία, θα μπορεί να δεσμεύει περιοχές τού Αιγαίου, όσο και όποτε επιθυμεί, απαιτώντας από την Ελλάδα «συντονισμό», ακόμα και για δραστηριότητες που απορρέουν από απολύτως αναγνωρισμένα δικαιώματα, βάσει τού Διεθνούς Δικαίου.
Πρόκειται για ευθεία ανατροπή τής έννοιας τής ελευθέρας ναυσιπλοΐας, και της κρατικής κυριαρχίας. Μετά από αυτές τις ωμές προκλήσεις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης όφειλε ήδη να έχει δηλώσει δημόσια, την ματαίωση τής επίσκεψής του. Και να τονίσει προς το ΝΑΤΟ, ότι θα φέρει κι εκείνο ευθύνη, εάν η Άγκυρα μάς αναγκάσει να φθάσουμε στα άκρα. Δεν ξεχνούμε τις κατά καιρούς «δραστηριότητες» του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια και αλλού. Υπάρχει αιματοβαμμένο παρελθόν σε πολλές περιοχές, όπου η Νατοϊκή παρουσία, έπαιξε τον ρόλο της. Αλλά, τώρα δεν είναι αυτό το θέμα μας.
Όλα τα προαναφερόμενα, δείχνουν στο βάθος τις κάλπες. Και στον χώρο τής Νέας Δημοκρατίας, χρειάζεται άλλη ηγεσία ή κάποιο καινούργιο σχήμα. Καραμανλής και Σαμαράς, μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο. Διαφορετικά, η Νέα Δημοκρατία με την παρούσα ηγεσία της, αυτοδυναμία δεν εξασφαλίζει. Οι ψηφοφόροι θα μεταναστεύσουν σε άλλες κομματικές όχθες, και θα προκύψει ακυβερνησία, η οποία τίποτε καλό δεν θα προμηνύει.
Τα σύννεφα στον εθνικό ορίζοντα θα πυκνώνουν, ενώ η πολεμική απειλή της Τουρκίας θα γίνεται θρασύτερη, όσο βλέπει εμάς διστακτικούς, και να κάνουμε λόγο για δήθεν «ήρεμα νερά». Όταν τα τύμπανα τού πολέμου ηχούν, ο πολιτικός κόσμος οφείλει να δείξει ενιαία στάση και αποφασιστικότητα. Οπωσδήποτε, τα καταδικασμένα «ραντεβού» με τους απογόνους τού Κεμάλ, πρέπει να ακυρωθούν γρήγορα…
