γράφει ο Τάσος Σοφούλης
Η πραγματικότητα έχει ως εξής: Το καθεστώς της Βενεζουέλας είχε μετατραπεί σε ένα σάπιο πλουτοκρατικό ολιγαρχικό υποκείμενο που είχε ως κύρια άντληση χρημάτων το εμπόριο ναρκωτικών. Ο ναρκομπολσεβικισμός της Βενεζουέλας ανάγκασε σε μετανάστευση το 1/3 της χώρας σε Κολομβία και στις γύρω περιοχές διότι η φτώχεια ήταν τεράστια παρότι τα αποθέματα πετρελαίου ήταν και είναι επαρκή σε αυτή την χώρα. Το γεγονός ότι μια μικρή μερίδα του λαού κατέβηκε να υποστηρίξει τον Μαδούρο είναι και το αποτέλεσμα μιας συνολικής και υπαρκτής αλήθειας στην χώρα αυτή.
Το καθεστώς δεν θύμιζε σε τίποτα ούτε τις αξίες του Σιμόν Μπολιβάρ ούτε καλά καλά την Τσαβική παρακαταθήκη η οποία παρά τα ελάττωμα της κατάφερε να σηκώσει φωνή απέναντι στην ιμπεριαλιστική πολιτική του G.Bush junior.
Ο Μαδούρο είχε την μοίρα του Νοριέγκα του παναμεζου στρατηγού ο οποίος όταν αυτονόμησε το εμπόριο ναρκωτικών από το FBI τότε οι Αμερικάνοι του έδειξαν την έξοδο και σαφέστατα τον έριξαν.
Οι Αμερικανοί στην πραγματικότητα δεν ενδιαφέρονται ούτε για την ιδεολογική ποιότητα-ταυτότητα του Μαδούρο ούτε για το αν πουλάει ναρκωτικά ούτε για το αν τα πορνεία της Κολομβίας έχουν γεμίσει με 15χρονες βενεζουελιάνες. Στην πραγματικότητα ενδιαφέρονται για την εξασφάλιση των χωρών της Λατινικής Αμερικής η οποία υποτάσσεται στο δόγμα Μονρόε. Δεν ενδιαφέρονται για το ηθικό κομμάτι, αντιθέτως είναι αυτοί που θέλουν την πρωτοκαθεδρία στην ανηθικότητα, απλώς η Βενεζουέλα είχε εισχωρήσει στους BRICKS και κάτι τέτοιο δεν μπορούσε να γίνει επιτρεπτό βάση των παραπάνω κριτηρίων.
Σε αυτό που πρέπει να συμφωνήσουμε άπαντες είναι πως το έθνος κράτος έχει διαρρηχθεί από την παγκοσμιοποίηση και πως τα έθνη κράτη θα υπάρχουν απλώς η λειτουργία τους έχει αλλάξει μέσα στο παγκόσμιο χωνευτήρι. Τηρουμένων των αναλογιών κάτι τέτοιο έγινε και στην Ουκρανία μόλις η Ουκρανία έθεσε ζητήματα εδαφικής ακεραιότητας και ενεργειακής αυτάρκειας τότε η Ρωσία με το αντίστοιχο δόγμα Γεπίζεβ (το οποίο άλλαξε όνομα και έγινε κοντά στα σύνορα) εισέβαλε στην Ουκρανία.
Συμπέρασμα τα έθνη κράτη ναι δεν θα εκλείψουν απλώς θα αλλάξουν τρόπο λειτουργίας και θα υποτάσσονται στους αντίστοιχους οικουμενισμούς που διαμορφώνουν την παγκόσμια ηθική.
