Η τότε ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να στείλει το αντιτορπιλικό “Θεμιστοκλής”, στην Αδριατική Θάλασσα, για να ενταχθεί σε μοίρα πλοίων του NATO, που ετοιμάζονταν να συμμετάσχουν σε στρατιωτική επιχείρηση κατά της Γιουγκοσλαβίας.
Ο Ανθυποπλοίαρχος Μαρίνος Ριτσούδης, αρνήθηκε να ακολουθήσει το ελληνικό πολεμικό πλοίο επικαλούμενος λόγους αρχής: “Ως Χριστιανός Ορθόδοξος δεν μπορώ να συμμετάσχω στην επίθεση κατά του αδελφικού λαού”.
Να σημειωθεί ότι είχε προηγηθεί η άρνηση του ναύτη Νικόλαου Γαρδίκη, ο οποίος στην πρωινή αναφορά της 13ης Απριλίου του 1999 είχε δηλώσει:
«Ευπειθώς αναφέρω, ότι αρνούμαι να συμμετέχω στο έγκλημα!» Ο Ριτσούδης είχε πει αργότερα πως κανείς στο πλοίο δεν ήθελε να εκτελέσει τη διαταγή, αλλά ήταν ο μόνος αξιωματικός που αντέδρασε. Ο Γαρδίκης και ένας ακόμη ναύτης, επικαλέστηκαν λόγους υγείας και δεν ακολούθησαν το πλοίο στην Αδριατική.
Όπως δήλωσε, πριν πάρει την απόφασή του ο Ριτσούδης, επισκέφτηκε τον ιερέα Γεώργιο Μεταλληνό για να τον συμβουλευτεί. Ο Μεταλληνός βρισκόταν δίπλα του ως μάρτυρας στη δίκη που ακολούθησε.
Το ίδιο απόγευμα ο Ανθυποπλοίαρχος Ριτσούδης οδηγήθηκε στο Ναυτοδικείο Πειραιά, όπου κατηγορήθηκε για ανυπακοή σε διαταγή. Στην κατάθεσή του είχε πει μεταξύ άλλων: “Είχα δύο δρόμους να διαλέξω. Επέλεξα αυτόν που έχετε πάνω από εσάς [δείχνοντας την εικόνα του Χριστού πάνω από το Προεδρείο] τον οποίο και εγώ βάζω πάνω από όλα, γιατί ο νόμος του Θεού είναι πάνω από όλους. Είναι η συνείδηση του καθενός”.
