γράφει ο Γιώργος Α. Λεονταρίτης
Συγγραφέας Αρθρογράφος «Ελεύθερη Ώρα»
Το πολιτικό σκηνικό ήδη διαφοροποιείται. Όλα θα αλλάξουν πολύ σύντομα, και καθώς θα προχωρούμε προς τις κάλπες, οι προτιμήσεις των ψηφοφόρων θα αποτελούν το αίνιγμα το οποίο αγωνιωδώς θα προσπαθούν να λύσουν οι κομματικοί παράγοντες. Τόσο στον κυβερνητικό χώρο, όσο και στον απέναντι τής ευρείας Αντιπολίτευσης, ήδη σημειώνονται αλλαγές, που θα προκαλέσουν έκπληξη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης που κομπάζει για την δημοσκοπική «πρωτιά» του, στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου ήσυχος.
Η επιστροφή τού Αντώνη Σαμαρά με νέο κόμμα, θα δώσει καίριο χτύπημα στην Νέα Δημοκρατία. Η πολεμική τού Σαμαρά κατά του Κυριάκου πάνω σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, είναι ουσιαστική και βρίσκει απήχηση στις ψυχές των οπαδών τής παρατάξεως. Άλλωστε ο Μητσοτάκης, δεν μπορεί να κρύψει την φοβία του απέναντι στους Τούρκους. Δεν πέρασε απαρατήρητη η «προσεγμένη» φρασεολογία τού Πρωθυπουργού για την επέτειο τής γενοκτονίας των Ποντίων. Αυτή η στάση του, απετέλεσε κατάφωρη προσβολή τής μνήμης χιλιάδων θυμάτων, που εσφάγησαν από τους ΤΟΥΡΚΟΥΣ, και όχι από κάποιον… «αόρατο» εχθρό…
Οι αποστειρωμένες τοποθετήσεις τού Κυριάκου, γεμάτες αόριστες αναφορές, έδειξαν τον πανικό του. Δεν υπήρξε καμία σαφής αναφορά για τους υπευθύνους τής σφαγής. Ούτε για Τουρκία ακούσαμε, ούτε για Οθωμανική Αυτοκρατορία, ούτε για τουρκικό εθνικισμό, που οργάνωσε τις σφαγές, τις πορείες θανάτου, τα τάγματα καταναγκαστικής εργασίας, και τον ξεριζωμό τού Ποντιακού Ελληνισμού. Θα έπρεπε να ακουστεί η φωνή τού μεγάλου πατριώτη καθηγητή Νεοκλή Σαρρή, ότι: «Οι Τούρκοι δεν έχουν Ιστορία. Έχουν μόνο ποινικό μητρώο…».
Όταν ο αείμνηστος Δημήτρης Ψαθάς έγραψε το περίφημο βιβλίο του «Γη του Πόντου», σημείωσε μεγάλη επιτυχία, και οι πάντες αναφέρθηκαν στο έργο του με τα πιο κολακευτικά λόγια. Ο κόσμος είχε την ευκαιρία να μελετήσει μ’ αυτόν τον τόμο, το δράμα τού Ποντιακού ελληνισμού. Ο Ψαθάς στον πρόλογό του, σημείωνε μεταξύ άλλων: «Δεν έχει αντιτουρκικό χαρακτήρα το βιβλίο τούτο. Αντιτουρκικό χαρακτήρα, έχουν τα ίδια τα γεγονότα, που δείχνουν τους Τούρκους έτσι όπως ήσαν, κι όπως, δυστυχώς, καθιερώθηκε να γίνεται απ’ τον καιρό που χαράχθηκε η λεγόμενη ελληνοτουρκική φιλία. Η άστοχη τακτική τής αποσιώπησης των γεγονότων τής Ιστορίας, ήταν ίσως κι ένας από τους λόγους που τόσο άσχημα πορεύτηκε η «φιλία» με τους Τούρκους. Να ρίξουμε τον πέπλο τής λήθης στο παρελθόν, αλλά να ξέρουμε, όχι να κρύβουμε.
Να ξέρουν οι ίδιοι οι Τούρκοι το τι φτιάξαν οι πατεράδες τους, για ν’ αποφύγουν τα όσα στιγμάτισαν εκείνους, εφ’ όσον θέλουν να πάρουν την θέση που φιλοδοξούν ανάμεσα στα πολιτισμένα έθνη. Μόνο έτσι, ξέροντας εμείς τούς Τούρκους, και ξέροντας εκείνοι εμάς και το στιγματισμένο παρελθόν τους, μπορεί κάποτε να χαράξουμε μία ελληνοτουρκική φιλία, επάνω σε στέρεες βάσεις…». Δυστυχώς, τα γεγονότα έδειξαν, ότι στο πέρασμα τού χρόνου, οι Τούρκοι έμειναν αμετανόητοι και κακόπιστοι. Δεν έπαψαν ποτέ να βυσσοδομούν εναντίον μας. Την γλώσσα της φιλίας, δεν την γνωρίζουν.
Σχεδιάζουν πάντοτε πώς θα αρπάξουν ελληνικά εδάφη, και πώς θα κάνουν κουμάντο στα ελληνικά πελάγη. Οι κακόπιστοι εξ Ανατολών γείτονες, γίνονται συνεχώς θρασύτεροι, όταν εμείς φαινόμαστε διστακτικοί και φοβισμένοι. Έμεινε εκτεθειμένος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, όταν περιορίσθηκε – κατ’ εντολήν Μητσοτάκη βέβαια – να κάνει λόγο για «ένα από τα πιο τραγικά κεφάλαια τής Ιστορίας τού Ελληνισμού», και για «πολιτικές που οδηγούν στον διωγμό, τον ξεριζωμό και στην εξόντωση αμάχων πληθυσμών…». Γλωσσοδέτη έπαθε, και απέφυγε επιμελώς να κατονομάσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία και την Τουρκία…
Την ίδια ώρα, ο σουλτάνος Ερντογάν προέβη σε κατάπτυστη ανακοίνωση, που δεν προσβάλλει απλώς την ιστορική αλήθεια, αλλά και τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα τής γενοκτονικής πολιτικής και βάρβαρης Τουρκίας. Προσπάθησε να αντιστρέψει πλήρως την πραγματικότητα. Σε παραλήρημα τού τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, αναφέρεται ότι η 19η Μαΐου 1919, η ημερομηνία δηλαδή κατά την οποία ο σφαγέας τού Ελληνισμού και ιδρυτής τής Τουρκικής «Δημοκρατίας», Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, αποβιβάσθηκε στην Σαμψούντα, αποτελεί δήθεν αφετηρία για έναν εθνικό αγώνα, ενάντια στις κατοχικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης τής Ελλάδας.
Και φτάνουν οι γείτονες βάρβαροι στο σημείο, να γιορτάζουν με ενθουσιασμό την έναρξη τού αιματοκυλίσματος, ως «Ημέρα Μνήμης», Νεολαίας και Αθλητισμού! Η τουρκική διπλωματία, ασύδοτη και προκλητική, υποστηρίζει θρασύτατα, ότι η Ελλάδα μέσω τής νομοθεσίας που θεσπίσθηκε το 1994 για την αναγνώριση τής Γενοκτονίας, προβάλλει νομικά «αβάσιμες κατηγορίες», τις οποίες μάλιστα επεκτείνει χωρίς δισταγμό και τις διδάσκει στα σχολεία!
Σύμφωνα λοιπόν με το παρανοϊκό σκεπτικό τής Άγκυρας, η Ελλάδα προσπαθεί απλά να καλύψει την αποτυχία τής Μεγάλης Ιδέας και τις φανταστικές «φρικαλεότητες» τού Ελληνικού Στρατού! Παράλληλα η Τουρκία τώρα, αμφισβητεί και την Συνθήκη της Λωζάννης. Η τουρκική θρασύτητα έφτασε στο αποκορύφωμά της, απαιτώντας από τις ελληνικές Αρχές, να… «σταματήσουν να εκμεταλλεύονται την Ιστορία, και να αναγνωρίσουν τις φρικαλεότητες εναντίον των… Τούρκων», αναφέροντας προκλητικά την… άλωση τής Τριπολιτσάς το 1821, και τα γεγονότα τής Σμύρνης το 1919»!…
Ο σουλτάνος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κλείνει το παρανοϊκό και αισχρό κείμενο, καλώντας υποκριτικά την Ελλάδα, να «προάγει την Ειρήνη, αντί να εξάγει εχθρότητα…». Γίνεται φανερό, ότι δεν υπάρχουν περιθώρια συζητήσεως. Οι εξαχρειωμένοι Τούρκοι σηκώνουν κεφάλι αναιδέστατα, και γράφουν ό,τι κατεβαίνει στον διεστραμμένο εγκέφαλό τους. Το θέμα είναι, εμείς πώς πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη φοβάται να κατονομάσει τους σφαγείς των Ελλήνων.
Αυτή η… «λεπτότητα» όμως, δεν οδηγεί πουθενά. Απλά, αποθρασύνει τους εξ Ανατολών βαρβάρους γείτονες. Τα «ήρεμα νερά» για τα οποία κόπτεται ο Κυριάκος, δεν μπορεί να είναι ποτέ ήρεμα, εφ’ όσον οι προαιώνιοι εχθροί μας, συνεχίζουν να προκαλούν. Γι’ αυτό, πολύ ορθά ο καθηγητής τού Διεθνούς Δικαίου κ. Άγγελος Συρίγος, γκρέμισε το αφήγημα τού Μαξίμου. Είπε ξεκάθαρα, ότι είναι καθαρή πράξη υποχωρητικότητας τής κυβέρνησης απέναντι τής Τουρκίας, η απομάκρυνση των πυραύλων από την Κάρπαθο και το Διδυμότειχο. Είναι ανίκανη αυτή η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει με σθένος την τουρκική προκλητικότητα.
Θα μου επιτρέψετε να κλείσω το σημερινό άρθρο, μ’ ένα απόσπασμα από βιβλίο τού αειμνήστου πατρός μου, Απόλλωνα Λεονταρίτη. Λογοτέχνης, ιστορικός από την Σμύρνη, αξιωματικός κατά την συμφορά του 1922, έγραφε στο βιβλίο του «Το ιστορικόν μιάς ολεθρίας πλάνης»: «Ο λογισμός μας πρέπει να στρέφεται στα απαράγραπτα εθνικά μας δίκαια. Στις σκλαβωμένες Ιωνικές πολιτείες μας, τις κοιτίδες τού προαιωνίου πολιτισμού μας. Δεν σημαίνει αν τις εγκαταλείψαμε διωγμένοι με την βία και με την απειλή τού ολοκληρωτικού ολέθρου, ανήκουν από χιλιάδες χρόνια, στον ιερό εθνικό χώρο μας, και δεν είναι δικαίωμά μας να τις απαρνηθούμε, ούτε να τις ξεχάσωμε.
Εκεί βρίσκονται οι ερειπωμένες μας Εκκλησιές, εκεί οι τάφοι των παππούδων, των προπάππων, και των από αμνημονεύτων χρόνων προπατόρων μας, εκεί τα σκορπισμένα άταφα οστά των γονιών και των αδελφών μας, των θυμάτων τής Μεγάλης Συμφοράς…».
