του Γεώργιου Παπάζογλου
Η νέα παρέμβαση του αφεντικού της Intellexa Ταλ Ντίλιαν τινάζει στον αέρα το κυβερνητικό αφήγημα και επαναφέρει τα ερωτήματα για τον ρόλο του Μαξίμου στο σκάνδαλο των υποκλοπών.
Σε μια υπόθεση που δεν έπαψε ποτέ να μυρίζει συγκάλυψη εκ μέρους της ΝΔ, η σιωπή έσπασε για μια ακόμη φορά με τρόπο εκκωφαντικό. Και μαζί της κατέρρευσε –για ακόμη μία φορά– η βολική εκδοχή ότι κανείς –και κυρίως – ο πρωθυπουργός και το… «σόι» του δεν ήξερε και δεν άκουσε…
Η πρόσφατη δήλωση του Ταλ Ντίλιαν δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Δεν πρόκειται για μια τυπική απολογία, αλλά για μια ευθεία πολιτική πρόκληση προς ένα σύστημα που εδώ και μήνες επιχειρεί να περιορίσει το σκάνδαλο των υποκλοπών σε «τεχνικό ζήτημα» και να το αποσυνδέσει από την κυβερνητική ευθύνη.
Ο επιχειρηματίας αρνείται κατηγορηματικά ότι είχε οποιαδήποτε εμπλοκή στις παρακολουθήσεις, επιμένοντας ότι η εταιρεία του Intellexa παρέχει τεχνολογία αποκλειστικά σε κρατικές αρχές. Αν αυτό ισχύει, τότε το πρόβλημα δεν είναι ο κατασκευαστής του λογισμικό αλλά προφανώς αυτός ο οποίος το χειρίζεται, και κυρίως αυτός ο οποίος δίδει την εντολή πως και προς τα που να κατευθυνθεί η χρήση του…
Και εδώ ακριβώς αρχίζει το πρόβλημα. Διότι ενώ η Εισαγγελέας Γεωργία Αδειλίνη έκρινε ότι δεν προκύπτουν ευθύνες για κυβερνητικά στελέχη ή την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, η δημόσια συζήτηση δεν πείστηκε ποτέ. Αντίθετα, οι σκιές παρέμειναν, παραμένουν και συνεχώς αυξάνονται.
Η επιλογή να περιοριστεί η ευθύνη σε ιδιώτες παράγοντες δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο: ένα κράτος που εμφανίζεται να αγνοεί τη χρήση ενός τόσο ισχυρού μηχανισμού παρακολούθησης εντός των συνόρων του είτε δεν ελέγχει τους μηχανισμούς του είτε επιλέγει να μην αποκαλύψει την αλήθεια. Και στις δύο περιπτώσεις, είναι θεσμικά εκτεθειμένο.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η καταγγελία περί μη διερεύνησης στοιχείων που φέρονται να συνδέονται με ανώτερα κυβερνητικά στελέχη. Αν τέτοιες αναφορές όντως υπάρχουν και δεν εξετάστηκαν, τότε προφανώς δεν μιλάμε απλώς για ελλιπή έρευνα, αλλά για κάτι άλλο προφανές σε όλους… Τίποτα βέβαια δεν μας κάνει πλέον εντύπωση στην «Μπανανία των αρίστων».
Το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν έχει κλείσει, όσο και αν παλευει γι’ αυτό νυχθημερόν ο πρωθυπουργός και ο «περιοδεύον θίασος» των τηλεοπτικών σταθμών. Αντιθέτως, επιστρέφει διαρκώς με μεγαλύτερη ένταση και με περισσότερα σοβαρά ερωτήματα. Και όσο η κυβέρνηση επιμένει να απαντά με σιωπή, υπεκφυγές ή με τις «καρατζαφερικές» ατάκες του Αδώνιδος, τόσο θα ενισχύεται η πεποίθηση στην κοινή γνώμη ότι η αλήθεια όχι απλά δεν αναζητείται αλλά προφανώς αποφεύγεται. Και είναι προφανές και το γιατί.
