Σαν σήμερα, πριν τρία χρόνια, 23 Μαΐου 2006, έπεσε στο Αιγαίο υπέρ πίστεως και πατρίδος ο σμηναγός Κωνσταντίνος Ηλιάκης. Άλλος ένας Έλληνας έγραψε το όνομά του με χρυσά γράμματα στο πάνθεον των ηρώων του έθνους. Ο Κωνσταντίνος Ηλιάκης καταρρίφθηκε σε πολεμική ενέργεια, αντιμετωπίζοντας τουρκικά μαχητικά οπλισμένα, τα οποία εισήλθαν στον εθνικό εναέριο μας χώρο. Κάθε άλλη ερμηνεία, κάθε άλλη πολιτική ή δήθεν διπλωματική ερμηνεία απλά δεν στέκει. Και αυτό το ξέρουν όλοι όσοι έχουν μία επαφή με αυτό που λέγεται εθνική άμυνα. Ο Κωνσταντίνος Ηλιάκης, ήταν ένας από τους καλύτερους πιλότους της Αεροπορίας μας. Άνθρωποι που υπηρετούσαν μαζί του έχουν να πούν τα καλύτερα. Πάνω από όλα όμως ο Ηλιάκης ήταν ΕΛΛΗΝΑΣ. Και έπεσε για την Ελλάδα. Μια Ελλάδα που όπου και αν γυρίσεις να κοιτάξεις σε πληγώνει, όπως λέει και ο ποιητής. Σε αυτή την Ελλάδα όμως, με τα ελαττώματα, με τα λάθη, με την κακή λειτουργία θεσμών, σε αυτή την Ελλάδα οφείλουμε όλοι. Την ύπαρξη μας. Ο Σμηναγός Ηλιάκης ξεκίνησε ένα πρωϊνό να κάνει αυτό που είχε εκπαιδευθεί και αυτό το οποίο είχε ως ιδανικό: να περιφρουρήσει τον εναέριο χώρο την πατρίδας. Αυτό που θα έκανε ο οποιοσδήποτε πιλότος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως για την δική του πατρίδα. Αυτό το οποίο θα έκαναν και κάνουν και οι τούρκοι για την δική τους πατρίδα. Η δική μας πατρίδα, η πατρίδα του σμηναγού, τον τίμησε είναι η αλήθεια. Δεν θα εξετάσω αν κάποιοι από τους πολιτικούς κυρίως, δεν κατάλαβαν ούτε και πρόκειται , το τι ακριβώς έγινε. Και δεν κατάλαβαν και δεν ένοιωσαν. Η Αεροπορία μας απεκάλυψε ένα μνημείο στον τόπο της καταρρίψεως του. Η τιμή όμως για τον ήρωα, είναι στις σκέψεις και τις συνειδήσεις όλων αυτών που πιστεύουν στο Έθνος και τις αξίες του. Όλων όσων ξέρουν ότι ο Ηλιάκης έπεσε μαχόμενος, την στιγμή που κάποιοι κάνουν τα πολιτικά τους παιχνίδια και προβαίνουν σε βαρύγδουπες δηλώσεις. Την στιγμή που η ελληνίδα υπουργός Εξωτερικών κάνει ότι μπορεί για να βάλει τους τούρκους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, Στην Ευρώπη μας, την Ευρώπη των Εθνών και των Πολιτισμών. Σε ευχαριστούμε γενναίε Σμηναγέ. Καλές να είναι οι πτήσεις σου στον Ουρανό των Ηρώων.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
Χαιρομαι που θυμοσαστε. Μας τιμα ολους. Μρραβο!
Την 24ην Μαϊου 2006, έγραψα και εγώ δύ λέξεις και της έστειλα εδώ FRIENDS-MEDIA@HEC.GREECE.ORG έτσι για να τιμήσω τον Έλληνα Κώστα Ηλιάκη που έδωσε την ζωή του για μένα, για να μπορώ εγώ να λέγομαι ακόμα έλληνας καί να είμαι υπερήφανος γιά αυτό.
Στις παραθέτω. Σε ποιόν άλλο να τις πώ;
Κώστας Ζυγούρης
Hello All:
I would like to express my deep regrets for the loss of one of our best as a result of yesterday's Turkish aggression and perennial Turkish expansionist policies. The loss of Constantinos Iliakis tightens my heart and I am sure I speak for every Greek when I say that it is not only his family and friends that love him but all of us, widespread as we are, throughout the world.
In 1996 we lost three men at the Imia incident. They were Panayiotis Vlahakos, Ektoras Gialopsos and Christos Karathanasis. It happened in a cold January night and rumor has it the Helicopter they were on was found with bullet holes all over, meaning that the Turks shot it down. The Greek government at the time had no guts to assert themselves; they simply put their tail between their legs, took the Greek flag from the rock of Imia and left. Now, the Greek shepherds are afraid to take their sheep on the islet to graze the grass. They are afraid that the vulgar Turk might strike again since they say the islets belong to them. Do they?
I am sure the current government will do the same in this case. After all what can they do, declare war on Turkey?
There is one thing that I can say though. You can never win by compromising and play the nice guy all the time. If you wish to exist with pride and honour you got to draw the line, you got to assert yourself.
In the ancient times it was the moments that we asserted ourselves that made us look invincible and the world was taught the meaning of valour.
I would like now to write a few simple words in his memory, in our mother tongue.
Κωνσταντινος Ηλιακης
Εκει ψηλα που πεταγες
στου θειου τα πελαγη
εκει θα μεινεις παντοτε
και δεν θα πας στον Αδη.
Μ' αδρη ψυχη περιφανη
και πιστη στην πατριδα
εκανες το καθηκον σου
κι εισαι για μας ελπιδα.
Γλυκα θα ζεις μεσ την καρδια
και θα μας δινεις θαρρος
για ολους παντου τους Ελληνες
θα σαι αιωνιος φαρος.
Μπορει η Κλωθω να σε εκοψε
μα η πραξη σου θα μεινει
απ των βαρβαρων τι ορδες
ιχνος δεν θ' απομεινε.
Η γη της Ιωνιας μας
η πολυαγαπημενη
κραζει ξανα τον Ελληνα
γιατι ειναι σκλαβωμενη.
Το Αιγαιο μας το γαλανο
ας σε γλυκοσκεπαζει
την ιστορια που εγραψες
τιποτα δεν αλλαζει.
κωστας ζυγουρης
Σημειωσις: Κωσταντινε Ηλιακη δεν σε αγαπα μονο
η οικογενεια σου και οι φιλοι σου αλλα
και ολοι εμεις διεσπαρμενοι απανταχου
της γης.
Regards,
Constantine Zygouris
Torornto, canada
Ο ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ, ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΝΤΑΣ ΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ -ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΖΗΤΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΣΥΡΜΑΤΟ ΟΔΗΓΙΕΣ.