Αιφνιδιαστικά την περασμένη Παρασκευή η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει την Βουλή. Παρασκευή βράδυ θυροκολλήθηκε το σχετικό διάταγμα, παρά την διανομή του προγράμματος εργασιών για τις επόμενες ημέρες. Η ενέργεια αυτή του Κ. Καραμανλή αιφνιδίασε όχι μόνον τους υπουργούς του, αλλά και τον πρόεδρο της Βουλής Δ. Σιούφα. Το κλείσιμο της Βουλής ήλθε για μια ακόμη φορά να πιστοποιήσει την συνταγματική δυσλειτουργία της δημοκρατίας. Η λειτουργία του Ναού της Δημοκρατίας, όπως αποκαλείται το Κοινοβούλιο, εξαρτάται από τα κομματικά συμφέροντα της εκάστοτε κυβέρνησης.
Νόμιμο το κλείσιμο, αλλά όχι και ηθικό
Πολλοί μίλησαν για συνταγματική εκτροπή, αλλά δεν έχουν δίκιο. Η κυβέρνηση κινήθηκε στα συνταγματικά πλαίσια κι ακολούθησε τη συνηθισμένη πρακτική να κλείνει για ένα διάστημα (μικρότερο ή μεγαλύτερο) η Βουλή πριν από τις ευρωεκλογές. Η κυβέρνηση εκτίθεται για το ότι έκλεισε την περίοδο εργασιών και δεν προχώρησε σε αναστολή των εργασιών της Βουλής, όπως είχε δικαίωμα, ώστε συνεχίζοντας μετά να εξεταστούν όλα τα θέματα που έχουν προκύψει ή θα προέκυπταν. Δηλαδή, να γινόταν αποδεκτή η σωστή πρόταση του Γ. Καρατζαφέρη να μην ολοκληρωθεί η κοινοβουλευτική περίοδος πριν από το Οκτώβριο, προκειμένου να μην υπάρξει παραγραφή τυχόντων σκανδάλων. Τώρα βέβαια όλα παραγράφηκαν. Αλλά είτε παρέμενε κλειστή η Βουλή, όπως είναι τώρα, είτε παρέμενε ανοικτή, η ελπίδα για την τιμωρία υπευθύνων είναι μηδαμινή. Το ΠΑΣΟΚ κατά πάγια τακτική απέρριπτε όλες τις αιτήσεις της αντιπολίτευσης για σύσταση Εξεταστικών Επιτροπών. Αλλά και η ΝΔ που δέχθηκε τη σύστασή τους, φρόντισε με την κοινοβουλευτική πλειοψηφία της η κάθε υπόθεση να κουκουλώνεται.
Την αναπομπή της δικογραφίας για τον Παυλίδη στη Δικαιοσύνη την σταμάτησε η πλειοψηφία της ΝΔ, ενώ για την δεύτερη υπόθεση Παυλίδη με την αποχή των βουλευτών της ακύρωσε την σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, μια ημέρα πριν από το αιφνιδιαστικό κλείσιμο της Βουλής. Άρα, για τις δύο υποθέσεις που είχαν έρθει στην Βουλή δεν υπάρχει πρόβλημα παραγραφής, αφού η κυβερνητική πλειοψηφία αποφάσισε ότι δεν συντρέχει λόγος περαιτέρω εξέτασής τους.
Η εγκυκλοπαίδεια των σκανδάλων
Στο όσα μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί, ήλθε να προστεθεί και το νέο σκάνδαλο της προμήθειας των τρόλεϊ από την γερμανική εταιρεία ΜΑΝ. Η αποκάλυψη κι αυτού του σκανδάλου μας έφθασε από τις δικαστικές αρχές της Γερμανίας. Το πότε οι ελληνικές δικαστικές αρχές θα φθάσουν στην καρδιά του σκανδάλου είναι άδηλο. Εδώ το σκάνδαλο του λαδώματος από την «Siemens» έχει σκάσει από το τέλος του 2004 και μόλις την ερχόμενη εβδομάδα καλούνται ν' απολογηθούν οι κατηγορούμενοι. Πράγμα που σημαίνει ότι, αν στην πορεία των καταθέσεων των κατηγορουμένων προκύψουν και νέα εμπλεκόμενα πρόσωπα, τότε μέχρι να ολοκληρωθεί και ο νέος κύκλος καταθέσεων, η υπόθεση θα φθάσει στο ακροατήριο σε πολλά τέρμινα, ιδιαίτερα αν προκύψουν κι ευθύνες πολιτικών προσώπων κι η δικογραφία αποσταλεί στη Βουλή. Άλλωστε, με τον τρόπο που κινείται η κρατική μηχανή, τίποτε δεν προχωρά με την επιβαλλόμενη ταχύτητα. Η κυβέρνηση ζήτησε τον Ιούλιο του 2008 (θαυμαστά τ' αντανακλαστικά της!!!) από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους γνωμάτευση για το αν μπορεί να παρίσταται το ελληνικό Δημόσιο σαν ενάγων στην υπόθεση της «Siemens» και να ζητήσει αποζημίωση για τις βλάβες που έχει υποστεί κι αν δικαιούται ν' ακυρώσει τυχόν συμβάσεις που έχουν υπογραφεί με την εν λόγω εταιρεία. Με την ίδια θαυμαστή κρατική ταχύτητα το ΝΣΚ απάντησε στην κυβέρνηση τον Φεβρουάριο του 2009, οκτώ μήνες δηλαδή μετά, ότι μπορεί να παρίσταται και ν' ακυρώσει τυχόν συμβάσεις.
Όμως εκτός από την «Siemens» ακολουθεί και η δικαστική διερεύνηση του σκανδάλου Βατοπεδίου κι αυτή τη φορά καμιά γνωμάτευση Σανιδά δεν μπορεί ν' ανακόψει την αποστολή της δικογραφίας στη Βουλή, αν προκύψει εμπλοκή πολιτικών προσώπων. Ακολουθεί η δικαστική διερεύνηση της πώλησης του «Γερμανού» και πάει λέγοντας, χωρίς να ξεχνάμε «κουμπάρους» και ομόλογα. Όλα δείχνουν ότι βασικό πολιτικό θέμα των ευρωεκλογών θα είναι τα σκάνδαλα κι όχι τα πραγματικά προβλήματα των πολιτών.
Ζητούμενο η συσπείρωση
Από το περασμένο Σαββατοκύριακο ο προεκλογικός τόνος δόθηκε σε ευθεία προσωπική αντιπαράθεση Καραμανλή και Παπανδρέου. Για τον κύριο Καραμανλή που δημοσκοπικά υπερέχει του Γ. Παπανδρέου, η προσωπική επιλογή αποτελεί λογική ενέργεια. Υπερέχει του αντιπάλου του σε ρητορική δεινότητα. Από την άλλη το ΠΑΣΟΚ διαπράττει το ίδιο λάθος. Πιστεύει ότι με προσωπικές επιθέσεις εναντίον του Καραμανλή θα φθείρει το μεγάλο χαρτί της ΝΔ, πράγμα όμως που δεν έχει πετύχει μέχρι σήμερα και μάλλον δεν πρόκειται να πετύχει. Έτσι αφήνει στη σκιά όλους τους αποτυχημένους υπουργούς της ΝΔ, που με τις αποφάσεις τους έχουν δημιουργήσει τα' αδιέξοδα. Χάνει στην ουσία τα ουσιαστικά αντικυβερνητικά επιχειρήματά του. Από την άλλη, φαίνεται ότι η ελάσσων αντιπολίτευση έχει χάσει την μπάλα. Το ΚΚΕ με τον ΣΥΡΙΖΑ έχουν αποδοθεί σ' έναν αγώνα κατάκτησης της τρίτης θέσης και στο κυνήγι ποσοστών που πιθανώς θα εξασφαλίσουν τρεις ευρωβουλευτές. Από την άλλη, ο ΛΑΟΣ προσπαθεί ν' αρθρώσει έναν σωστό πολιτικό λόγο, που χάνεται όμως στην προβολή των προσωπικών αντιπαραθέσεων των δύο μεγάλων. Ασφαλώς θ' αποτελέσει μεγάλη η νίκη το ξεπέρασμα του ορίου του 5% που θα του δώσει τη δυνατότητα εκλογής δύο ευρωβουλευτών κι αυτό θα είναι μια μεγάλη νίκη για μια εθνική παράταξη.
Αυτή την φορά χρειάζεται όχι μόνον πανστρατιά, αλλά και ένταση του αγώνα, γιατί η προπαγάνδα φρόντισε από το πουθενά να δημιουργήσει έναν άλλο πόλο έλξης διαμαρτυρομένων, τους οικολόγους, που σίγουρα ελάχιστα τους απασχολούν τα εθνικά προβλήματα που θ' ανακύψουν. Ένα κόμμα εθνικών αρχών θα ήταν εμπόδιο στις εθνικές υποχωρήσεις. Η Ευρώπη πρέπει ν' αποκτήσει πιο δυναμικές και περισσότερες εθνικές φωνές. Οι ευρωεκλογές θα προδικάσουν το χρόνο των εθνικών.
Εν τω μεταξύ οι δημοσκοπήσεις δίνουν και παίρνουν κι αυτή την φορά γέλασε το χείλι των κυβερνώντων. Η διαφορά μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ μειώθηκε, ενώ μεγάλωσε ως προς την καταλληλότητα για την πρωθυπουργία υπέρ του Κ. Καραμανλή.
Είναι δε σημαντικό για την κυβερνητική παράταξη είναι ότι οι δημοσκοπήσεις που είδαν το φως την περασμένη Κυριακή έχουν γίνει όλες πριν από την υπόθεση ΜΑΝ, όπου αν υπάρξει σκάνδαλο, θ' αφορά εξολοκλήρου το ΠΑΣΟΚ. Αν αυτή δυναμική ανόδου της ΝΔ συνεχιστεί και η διαφορά των δύο μεγάλων κομμάτων περιοριστεί σε ποσοστό κάτω από το 3%, τότε μάλλον η προοπτική για εκλογές μέσα στο 2009 απομακρύνεται. Η άνοδος της ΝΔ θα της δώσει τον αέρα να πάρει αντιλαϊκά μέτρα από τον ερχόμενο Ιούνιο και να περιμένει την αναμενόμενη ανάκαμψη του 2010, οπότε με άλλον αέρα να φροντίσει να συμπέσουν οι εκλογές με την εκλογή του Προέδρου Δημοκρατίας και να έχει ελπίδες νίκης. Αν όμως η διαφορά είναι μεγαλύτερη από το 3%, τότε η ΝΔ θα προτιμήσει να μην πάρει άμεσα σκληρά μέτρα, αλλά να προκηρύξει εκλογές για το ερχόμενο Φθινόπωρο, αφήνοντας την επόμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να «λουστεί» όλα τα μέτρα και να καεί από την πρώτη στιγμή διακυβέρνησης.
Τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν φροντίσει να μην υπάρχει εθνική πολιτική, αλλά να ακολουθείται η γραμμή Βρυξελλών.
Θάνος-Κώστας Καλοσκοπίτης
