Πανικός κατέλαβε τον ΣΥΡΙΖΑ μόλις εγένετο λόγος να ποινικοποιηθεί η κουκούλα και να καταργηθεί το λεγόμενον πανεπιστημιακόν άσυλον. Δύο μέτρα δηλαδή, που θα δημιουργήσουν πρόβλημα στην αναρχικήν αλητείαν, η ... «εκσυγχρονιστική» Αριστερά δεν θέλει να τα δεχθεί κατά κανένα τρόπο! Επεστράτευσε νομίκιστικες θεωρίες, αμπεφιλοσοφίες για το «τι θα σημάνει η κατάργηση του ασύλου», και ανέλαβαν ρόλον πανεπιστημιακοί που ανήκουν ιδεολογικά σ' αυτόν τον χώρον, να επινοήσουν «επιχειρήματα» για να μην προχωρήσουν τα μέτρα. Πρωταγωνιστεί βεβαίως ο ΣΥΡΙΖΑ σ' αυτήν την ανίερον εκστρατείαν, διότι έχει τους λόγους του, επειδή θίγεται η εκλογική του πελατεία. Με τον ΣΥΡΙΖΑ και την αναρχοαριστερά, συμβαίνει ό,τι υπήρχε τα παλαιά χρόνια, με την ΕΔΑ και το ΚΚΕ. Από το 1951 έως το 1967 η ΕΔΑ ως κόμμα, ήταν η νομιμοφανής οργάνωσις του εν παρανομία ΚΚΕ. Υπήρξαν - είναι αλήθεια - δύο - τρία ηγετικά στελέχη που προσπάθησαν να την διαχωρίσουν από το Κομμουνιστικόν Κόμμα, αλλά απέτυχαν οικτρά. Το κόμμα εκείνο της Αριστεράς, ευρίσκετο υπό τον πλήρη έλεγχον, πότε του Ζαχαριάδη, πότε του Γκρόζου, και πότε του Κολιγιάννη, και οι αποφάσεις ελαμβάνοντο από το παραπέτασμα. Επρόκειτο για υποκατάστατον του ΚΚΕ. «Οι μεν χείρες ήσαν Ησαύ, η δε φωνή, φωνή Ιακώβ»! Οι χείρες ήσαν της ΕΔΑ, αλλά η φωνή άνηκε στο ΚΚΕ.
Το ίδιο περίπου συμβαίνει με τις σχέσεις ΣΥΡΙΖΑ και αναρχοαριστεράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει και υποστηρίζει τεχνηέντως τις θέσεις που ευνοούν τον αναρχισμόν. Ουδέποτε εκατηγόρησε με σαφήνειαν του κουκουλοφόρους, και ποτέ δεν εχρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα γι' αυτούς. Και πώς να το πράξει, όταν είναι πασίγνωστόν ότι γυιός ηγετικού στελέχους του Συνασπισμού είχε συλληφθεί για αναρχική και κακοποιό δραστηριότητα; Εάν ποινικοποιηθεί η κουκούλα, θα αποκαλυφθεί η ταυτότης των «ευγενών» αυτών νέων και πλείστοι θα εκπλαγούν. Όσον αφορά το περιβόητον «άσυλον», οι διάφοροι «προοδευτικοί μασκαράδες» αντιδρούν λυσσαλέα, διότι υπάρχουν αίθουσες στις πανεπιστημιακές σχολές, οι οποίες έχουν μετατραπεί σε οπλοστάσια αναρχικών και σ' εκείνους τους χώρους δεν τολμούν να πλησιάσουν ούτε πρυτάνεις, ούτε καθηγητές.
Εκεί ευρίσκεται το ορμητήριον της ερυθράς αλητείας. Κάποτε, επομένως, θα πρέπει να λήξει αυτή η φαρσοκωμωδία περί «Ασύλου». Διετυπώθη όμως με πάσαν σοβαρότητα, και «μεγαλοφυές επιχείρημα» από καθηγητήν του Ποινικού Δικαίου, που κάνει λόγο για «αναγκαστικές συμπεριφορές». Εννοεί, τι θα γίνει εάν χρησιμοποιούν κάποιοι μαντήλια λόγω των δακρυγόνων, και γιατί για τον ίδιο λόγο να τα χρησιμοποιούν και αστυνομικοί! Άλλο είναι να σφουγγίζεις τα μάτια σου μ' ένα μαντήλι και άλλο να καλύπτεις όλο το πρόσωπον με κουκούλα. Ασφαλώς ο κ. καθηγητής το γνωρίζει αυτό, αλλά θέλει να δημιουργήσει εντυπώσεις.
Συγχρόνως, επεστρατεύθησαν όλα τα τηλεοπτικά φερέφωνα και «παπαγαλάκια» της αναρχοαριστεράς για να διακωμωδήσουν και να υποσκάψουν από τηλεοράσεως το μέτρο της ποινικοποιήσεως της κουκούλας. Η μέθοδος είναι γνωστή. Επειδή δεν υπάρχουν επιχειρήματα να διατυπώσουν εναντίον του μέτρου, προσπαθούν να το ευτελίσουν με κάκιστης ποιότητος «χιούμορ». Μέσα από όλη αυτήν την μεθοδολογίαν, διακρίνει κανείς εύκολα, ποίοι αποτελούν τα στηρίγματα των αναρχικών.
Παραλλήλως, υπάρχουν και "προοδευτικά" έντυπα, που τους παρέχουν άμβωνα και δημοσιεύουν πομπωδώς τις προκηρύξεις των, ως πρώτον πολιτικόν θέμα. Τοιουτοτρόπως, οι λεγόμενοι «αντιεξουσιαστές», εκτός από «ομάδες κρούσεως», διαθέτουν και δημοσιογραφική έπαλξη για το ανίερον έργον τους. Η δράσις των αναρχικών είναι χειρότερη και απ' εκείνη των Κομμουνιστών. Περιέχει την ωμήν βίαν σύν τους στόχους που ανέκαθεν επεδίωκε ο Κομμουνισμός. Κατά την δεκαετίαν του 1950 και 1960 ετονίζοντο κατά κόρον στον εθνικόφρονα Τύπον οι στόχοι του Κομμουνισμού, εάν κατόρθωνε με οποιοδήποτε προσωπείον να ανέλθει στην εξουσία: α) Τα εθνικά μας σύνορα θα εκινδύνευαν. Β) Η Ορθόδοξος Χριστιανική Εκκλη΄σια θα ετίθετο υπό απηνή διωγμόν και το Κράτος θα ήταν επισήμως αθειστικόν. Γ) Η οικογένεια θα διελύετο. Δ) Τα πατροπαράδοτα ήθη και έθιμα του Ελληνικού λαού θα κατηργούντο, διά να αντικατασταθούν από τας κομμουνιστικάς αρχάς, αι οποίαι αποτελούν το αντίθετον ακριβώς του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού. Ε) Όλοι οι Έλληνες γενικώς, θα έχαναν την εθνικήν των υπόστασιν, καθώς και τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματά των. Στ) Εχθροί της χώρας θα εισέδυαν εντός του εθνικού μας εδάφους.
Τότε, πολλοί ήσαν εκείνοι που όλα αυτά τα θεωρούσαν «κινδυνολογίες» και υπερβολές. Σήμερα βλέπουμε, ότι όχι μόνον υπερβολές δεν ήσαν, αλλά ήδη εφαρμόζονται και όσα δεν επέτυχαν απολύτως, έχουν όμως υλοποιηθεί κατά μέγιστον βαθμόν και συνεχίζεται η προσπάθεια να ολοκληρωθούν. Δεν έχει γίνει αντιληπτόν ακόμη από πολλούς αφελείς, ότι η Ελλάς διέρχεται επί των ημερών μας, το μεγαλύτερον κίνδυνον αφανισμού της, από συστάσεως του ελληνικού κράτους. Η διάβρωσις συντελείται με ύπουλον σύστημα, υπό το μανδύαν μιας «δημοκρατίας», η οποία απέχει παρασάγγας από την αληθινήν δημοκρατίαν. Το άριστον αυτό πολίτευμα, για να λειτουργεί, προϋποθέτει υγειά πολιτικήν ζωήν και ηγεσίαν. Όταν δεν υφίστανται αυτοί οι παράγοντες, τότε κινδυνεύει να καταρρεύσει όλον το εθνικόν οικοδόμημα, ως χάρτινος πύργος. Δολιοφθορείς της δημοκρατίας, υπονομευτές και παραμορφωτές της, δεν είναι μόνον εκείνοι που καλύπτονται κάτω από τις κουκούλες. Είναι επίσης ο πολιτικός φορέας που τους «εκφράζει», οι διάφοροι ερυθροί πανεπιστημιακοί, κάποιοι υποτιθέμενοι «πνευματικοί άνθρωποι» και οι τηλεοπτικοί αστέρες, που εντέχνως τους «αβαντάρουν» και ως Φαρισαίοι ολοφύρονται για την «ανικανότητα» της αστυνομίας να επιβάλλει την τάξη. Όλοι αυτοί οι προαναφερόμενοι, είναι ακριβώς εκείνοι που την έχουν αφοπλίσει και ναρκοθετούν τον ρόλον της. Είναι αυτοί που ζητούν την κεφαλήν επί πινάκι οιουδήποτε αστυνομικού τολμήσει να κακομεταχειριστεί «τα παλιόπαιδα τα ατίθασα» που έλεγε ο Τσιφόρος!
Υπάρχει όμως μέγιστη ευθύνη και της Κυβερνήσεως, η οποία δεν τολμά να αντιταχθεί δυναμικά στους ολετήρες του Έθνους. Η αποβολή της κουκούλας, δεν θα αποκαλύψει μόνον τους τρομοκράτες, αλλά και τους προστάτες τους. Γι' αυτό οι τελευταίοι αντιδρούν...

Γεώργιος Α. Λεονταρίτης

< Προηγούμενο		Επόμενο >